Sáí citát dne 22. 12. 2024 Nejlepším způsobem, jak vyřešit zmatky a konflikty, které brání morálnímu, etickému, materiálnímu, technologickému a duchovnímu pokroku, je, aby člověk žil tak plně, jak se na člověka sluší, a povznesl se do výšin božství, které je jeho skutečností. To je jediné věčné, univerzální učení. Myšlenky, které utváří intelekt, se musí odrážet v mysli jako pocity a převádět do činů rukama. Myšlenka, slovo a čin musí být koordinovány. Musí se vzájemně naplňovat.
Of de nietige wensen waarvoor je God nu benadert worden vervuld of niet; of de plannen voor promotie en verbetering die je God voorlegt worden gerealiseerd of niet; ze zijn uiteindelijk niet zo belangrijk. Het voornaamste doel moet zijn dat je jezelf de baas wordt, dat je een innig en voortdurend contact onderhoudt met God die zowel in je is als in het universum waarvan je deel uitmaakt. Verwelkom teleurstellingen, want die maken je sterk en stellen je vastberadenheid op de proef. Het goud dat vlak voor de goudsmid met zijn blaaspijp in het vuur aan het smelten was, vertelde hem: ‘Voel je niet opgetogen als je mij in het vuur laat vallen en ik smelt en de legering uit mij wordt weggenomen. Bedenk dat ik ieder ogenblik zuiverder en waardevoller word, terwijl het enige wat jij voor je moeite krijgt rook in het gezicht en roet in de hand is!’ Geef God nooit op door Hem verantwoordelijk te houden voor je tegenslagen; geloof liever dat je tegenslagen jou dichter bij God brengen en ervoor zorgen dat je altijd een beroep op Hem doet als je in moeilijkheden bent. – Sathya Sai Baba, 12 mei 1970
De liefde afkomstig uit het hart van de toegewijde moet ongehinderd naar God stromen. Ze moet totaal onvatbaar zijn voor de wisselvalligheden van het leven. – Baba
Deixem que os desejos insignificantes que os levam a se aproximar de Deus se realizem ou não; que os planos de promoção e progresso que vocês apresentam a Ele se cumpram ou não; afinal, eles não são tão importantes assim. O objetivo principal deve ser o de se tornarem os seus próprios mestres e manterem uma comunhão íntima e constante com o Divino que habita em vocês e também no Universo do qual fazem parte. Aceitem bem as decepções, pois elas os fortalecem e testam a sua resistência. “Não se vanglorie ao me lançar no fogo”, disse o ouro ao ourives que o derretia com um maçarico, “pois aqui sou fundido e são removidas as minhas impurezas. Lembre-se de que, a cada momento, eu me torno mais puro e valioso, enquanto tudo o que você recebe em troca dos seus esforços é fumaça no rosto e fuligem nas mãos!” Jamais desistam de Deus, responsabilizando-O pelos seus sofrimentos; em vez disso, acreditem que tais sofrimentos os aproximam do Senhor, fazendo com que O invoquem sempre que estiverem em dificuldades. _(Discurso Divino, 12 de maio de 1970)_
Let the petty wishes for which you now approach God be realised or not; let the plans for promotion and progress which you place before God, be fulfilled or not; they are not so important after all. The primary aim should be to become masters of yourselves, to hold intimate and constant communion with the Divine that is in you as well as in the Universe of which you are a part. Welcome disappointments, for they toughen you and test your fortitude. The gold that was melting in the fire, before the goldsmith with his blowpipe, told him: “Do not exult when you drop me into the fire and I am molten and the alloy is taken out of me. Remember I am rendered purer and more valuable every moment, whereas all that you get for your pains is smoke in the face and soot in the hand!” Never give up God, holding Him responsible for your ills; believe rather that the ills draw you nearer God, making you call on Him always when you are in difficulty. – Divine Discourse, May 12, 1970.
الحكمة المكتوبة على لوح مدينة السلام براشانتي نيلايام لهذا اليوم – الأحد ٢٢ كانون الأول ٢٠٢٤
سواء تحققت الرغبات الصغيرة التي تقترب بها الآن من الله أم لم تتحقق، وسواء تحققت الخطط التي تضعها للترقي والتقدم أم لا، فإنها ليست بالأهمية الكبرى في النهاية. الهدف الأساسي يجب أن يكون أن تصبح سيداً على نفسك، وأن تبني علاقة مودة قوية ودائمة مع الإله الذي يكمن في داخلك وفي الكون الذي أنت جزء منه. استقبل خيبات الأمل بترحاب، فهي تقويك وتختبر صمودك. الذهب الذي ينصهر في النار، أمام الصائغ وأنبوبه الذي ينفخ به، يخاطب الصائغ قائلاً: “لا تفرح عندما تسقطني في النار، فأنا أنصهر ويُزال الزغل مني. تذكر أنني أُصبح أنقى وأكثر قيمة مع كل لحظة تمر، بينما كل ما تحصل عليه أنت من جهدك هو الدخان في وجهك والسواد في يدك!“ لا تتخلَّ عن الله وتلقي عليه اللوم بسبب مصائبك؛ بل تيقن أن هذه المصائب تقربك من الله، وتجعل لسانك يلهج بذكره دائماً عندما تواجه الصعوبات.
Μην κάνετε στους άλλους αυτό που δεν θα θέλατε να κάνουν οι άλλοι σε σας. Γιατί ο άλλος είναι στην πραγματικότητα εσείς. Ακόμα κι αν κάποιος χρησιμοποιεί άσχημο τρόπο εκφοράς λόγου εναντίον σας, να είστε ήρεμοι και γλυκείς. Πείτε: «Ω, είμαι τόσο έκπληκτος που η συμπεριφορά μου σου έδωσε αυτή την εντύπωση!» Χαμογελάστε σε αντάλλαγμα, μην κλείνετε τη δυσαρέσκεια στην καρδιά σας. Υπενθυμίστε στον εαυτό σας ότι ακόμη και ο Σουάμι δεν είναι απαλλαγμένος από αυτά τα ιδιόρρυθμα όντα που διασκεδάζουν με ψέματα. Χαμογελάτε όταν ακούτε αυτές τις λοιδορίες και να είστε ήρεμοι. Αυτό είναι σημάδι ότι ο διαλογισμός σας προχωρά γρήγορα! Διατηρήστε την ψυχική σας υγεία με αυτή την υπέρτατη αδιαφορία. Διατηρήστε επίσης τη σωματική σας υγεία, γιατί η κακή υγεία μπορεί να είναι μεγάλη ενόχληση για τον πνευματικό αναζητητή, μεγάλο μειονέκτημα. Το σώμα θα αρνηθεί να αγνοηθεί. Θα απαιτήσει την προσοχή σας όταν αρρωστήσει. Το σώμα είναι το αυτοκίνητο, οι αισθήσεις είναι τα μηχανικά μέρη, και μέσω του καυσίμου της πνευματικής άσκησης πρέπει να συνεχίσετε την πορεία σας!
– Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 22 Ιανουαρίου 1967
Pourquoi est-il important de maintenir notre paix intérieure et notre calme, même lorsque nous sommes provoqués ? Pourquoi est-ce important pour tous, en particulier pour les aspirants spirituels ? Bhagavan, notre Dieu aimant, réitère Ses conseils.
Ne faites pas à autrui ce que vous n’aimeriez pas qu’on vous fasse. Car l’autre, c’est vous en réalité. Même si quelqu’un vous insulte, soyez calme et doux ; dites : « Oh, je suis tellement surpris que mon comportement vous ait donné cette impression ! » Souriez en retour, ne le prenez pas à cœur ; rappelez-vous que même Swami n’est pas exempt de ces êtres particuliers qui se complaisent dans les mensonges. Souriez quand vous entendez ces insultes et restez calme. C’est un signe que votre méditation progresse rapidement ! Préservez votre santé mentale par cette insouciance suprême. Préservez également votre santé physique, car une mauvaise santé peut être une grande nuisance pour l’aspirant spirituel, un grand handicap. Le corps refusera d’être ignoré ; il s’imposera à votre attention s’il est en proie à la maladie. Le corps est la voiture, les sens sont des pièces mécaniques et c’est grâce à l’essence de la Sadhana que vous devez le maintenir en marche !
Tiré du Discours Divin du 22 janvier 1967.
Notre amour devrait transcender les limites étroites, embrasser le monde entier et s’étendre à chaque être vivant.
Zašto je važno zadržati unutarnji mir i smirenost, čak i kad smo izazvani? Zašto je to važno za sve, a naročito za duhovne tražitelje? Bhagavan, naš voljeni Bog, ponavlja.
Ne čini drugome ono što ne želiš da drugi učini tebi. Jer taj drugi si zapravo ti. Čak i ako drugi ružno govori protiv vas, budite mirni i blagi. Kažite: “Oh, iznenađen sam da je moje ponašanje ostavilo takav dojam na vas!“ Uzvratite osmijehom i nemojte to uzeti k srcu. Podsjetite se da ni Svamija ne puštaju na miru ta neobična bića koja uživaju u lažima. Nasmiješite se kad čujete grdnje i budite mirni. To je znak da vaša meditacija brzo napreduje! Sačuvajte svoje mentalno zdravlje tom posvemašnjom nevezanošću. Čuvajte i svoje fizičko zdravlje, jer loše zdravlje može biti velika smetnja duhovnom tražitelju, veliki nedostatak. Tijelo neće dopustiti da ga se ignorira; privući će vašu pažnju pa makar i bolešću. Tijelo je auto, osjetila su mehanički dijelovi, a benzinom sadhane ga morate održavati.
Božanski govor, 22. siječnja 1967.
Naša ljubav treba nadilaziti uskogrudna ograničenja, grliti cijeli svijet i širiti se na svako ljudsko biće. – BABA
Mensaje de la Pizarra de Prashanti Nilayam OM SRI SAI RAM No les hagan a los demás, lo que no quieran que les hagan a ustedes, ya que los demás son ciertamente ustedes. Aún si los demás usan un lenguaje inapropiado en su contra, permanezcan serenos y sean dulces. Digan: “¡Oh, estoy tan sorprendido de que mi conducta le haya dado esa impresión!”. Sonrían en cambio, no se lo tomen a pecho; recuerden para sí, que incluso Swami, no está libre de estos peculiares seres que se deleitan en las falsedades. Sonrían cuando escuchen estos agravios y permanezcan tranquilos. Esa es la señal de que su meditación progresa rápidamente. Preserven su salud mental con una frialdad suprema. También preserven su salud física, ya que una salud frágil es un estorbo para el aspirante espiritual, una gran desventaja. El cuerpo se rehusará a ser ignorado, los forzará a atenderlo si está atacado por la enfermedad. El cuerpo es el vehículo, los sentidos son las partes mecánicas, y a través del combustible del sadhana, ustedes deben seguir adelante. Bhagavan Sri Sathya Sai Baba. (Divino Discurso del 22 de febrero de 1967).
Sáí citát dne 21. 12. 2024 Guruem je pouze Bůh. Guru ze svého nekonečného soucitu a moudrosti radí žákům na nejprospěšnější cestě. Šišja (žák) ji ze své nekonečné oddanosti následuje a dosáhne cíle. Arjuna poté, co vyslechl Pánovu radu, řekl: „Karišjé vačanam tava,“ „Budu jednat podle tvých slov.“ A tak se stalo. Musíte být žáky jako on.
Doe een ander niet aan wat jij niet wilt dat jou wordt aangedaan. Want de ander is werkelijk jij. Zelfs als iemand beschuldigende taal tegen je gebruikt, wees kalm en vriendelijk en zeg: ’O, ik ben verbaasd dat mijn gedrag je die indruk heeft gegeven.’ Glimlach als antwoord, trek het je niet aan, bedenk dat zelfs Swami niet vrij is van deze speciale mensen die zich te buiten gaan aan leugens. Glimlach als je dergelijke aantijgingen hoort en wees kalm. Dat wijst erop dat je meditatie snel vooruitgaat. Door deze volslagen onverschilligheid blijf je geestelijk gezond. Zorg ook dat je lichamelijk gezond blijft, want een slechte gezondheid kan voor de geestelijk aspirant heel vervelend en een grote belemmering zijn. Het lichaam weigert om genegeerd te worden; het eist je aandacht op als het aan een ziekte lijdt. Het lichaam is de auto, de zintuigen zijn de mechanische onderdelen en door de benzine van geestelijke discipline moet je het gaande houden. – Sathya Sai Baba, 22 januari 1967, toespraak 3.
21 Dicembre 2024 Come scritto a Prasanthi Nilayam oggi “Non fate ad altri ciò che non vorreste fosse fatto a voi” poiché gli altri sono in realtà voi stessi. Siate calmi e dolci anche se usano un linguaggio scurrile contro di voi e dite: “Sono sorpreso che il mio comportamento vi abbia dato questa impressione”. Sorridete, non prendetevela, ricordate a voi stessi che nemmeno Svami è esente da queste persone particolari che si divertono con le falsità. Quando sentite queste offese, sorridete e state tranquilli; ciò significa che la vostra meditazione sta progredendo rapidamente. Preservate la salute mentale con questa indifferenza totale e anche la salute fisica poiché la salute malferma può essere una seccatura notevole per l’aspirante spirituale, un handicap pesante. Il corpo rifiuta di essere ignorato; se è afflitto da una malattia, si impone alla vostra attenzione. Il corpo è la macchina di cui i sensi sono le parti meccaniche: dovete tenerlo in moto con la benzina della Sadhana.
Discorso Divino del 22 gennaio 1967
Il nostro amore dovrebbe trascendere i limiti angusti, dovrebbe abbracciare il mondo intero ed estendersi a tutti gli esseri viventi.
Do not do unto another what you do not like to be done to yourself. For the other is really you. Even if another uses foul language against you, be calm and sweet; say, “Oh, I am so surprised that my behaviour has given you that impression!” Smile in return, do not take it to heart; remind yourself that even Swami is not free from these peculiar beings who revel in falsehoods. Smile when you hear these revilings and be calm. That is a sign of your meditation progressing fast! Preserve your mental health by this supreme unconcern. Preserve your physical health also, for ill health can be a great nuisance to the spiritual aspirant, a great handicap. The body will refuse to be ignored; it will thrust itself upon your attention if it is beset with disease. The body is the car, the senses are mechanical parts and through the petrol of Sadhana you must keep it going! – Divine Discourse, Jan 22, 1967.
الحكمة المكتوبة على لوح مدينة السلام براشانتي نيلايام لهذا اليوم – السبت ٢١ كانون الأول ٢٠٢٤
لا تفعل للآخرين ما لا تحب أن يفعلوه لك، لأن الآخرين في الحقيقة جزء منك. حتى لو استخدم شخص ما لغة سيئة ضدك، كن هادئاً ولطيفاً؛ وقل: “أنا مندهش جداً أن تصرفاتي أعطتك هذا الانطباع!” ابتسم في المقابل، ولا تأخذ الأمر على محمل الجد؛ ذكّر نفسك أن حتى المعلم الإلهي (الحكيم) لم يسلم من مثل هؤلاء الأشخاص الذين يسرهم نشر الأكاذيب. ابتسم عندما تسمع هذه الإساءات، وابقَ هادئاً. هذه علامة على أن تأملك يحرز تقدماً سريعاً! حافظ على سلامة فكرك من خلال هذه اللامبالاة السامية. حافظ أيضاً على صحتك الجسدية، لأن المرض يمكن أن يكون مصدر إزعاج كبير للطامح الروحي، وعائقاً كبيراً على الطريق. عندما ينهك المرض الجسد، فإنه يفرض نفسه على انتباهك ولا يمكنك تجاهله عندها. الجسد هو المركبة، والحواس هي أجزاؤها الميكانيكية، ومن خلال وقود السعي الروحي (سادهانا) يجب أن تستمر في المضي قدماً.
22-12-2007 Бог есть Всё. Поэтому человек не может ни на что претендовать как на свою собственность. Но люди на всё заявляют свои права, говоря “это моё”. Конечно же, ничто не принадлежит никому. Люди погрязли в ложной и глупой идее собственности. Собственничество распространяется с каждой мыслью и действием, и это ведёт расширению эго. Эгоизм должен быть решительно искоренён. Собственничество должно быть изгнано. Осознайте, что все вещи Принадлежат Богу. Вы пришли с пустыми руками, с пустыми и уйдёте.
21-12-2007 Многие люди предполагают, что обожествление человека и создание из него Божественного существа, – сверхестественная задача. Это не так. Божественная Любовь – это Источник внутри человека. Это Естественное состояние. Ему даровано обладать ею. Божественную Любовь не следует рассматривать как нечто невообразимое или несвойственное человеку. Но люди склонны принижать эту Любовь, давая ей различные имена и формы.
Niech błahe pragnienia, z którymi zwracasz się do Boga, spełniają się lub nie; niech plany postępu i rozwoju, które składasz przed Bogiem, realizują się lub nie – nie mają one aż tak wielkiego znaczenia. Twoim głównym celem powinno być – stać się panem samego siebie, utrzymać bliską i nieprzerwaną więź z Bogiem, który jest w tobie i we wszechświecie, którego jesteś częścią. Przyjmuj z zadowoleniem niepowodzenia, gdyż one wzmacniają cię i sprawdzają twój hart ducha. Złoto, które topiło się w ogniu przed złotnikiem z dmuchawą, powiedziało do niego: “Nie ciesz się tak, gdy wrzucasz mnie do ognia, a ja topię się i usuwane są ze mnie domieszki. Pamiętaj, że ja z każdą chwilą staję się czystsze i cenniejsze, natomiast ty za swój trud dostajesz tylko dym na twarz i sadzę na dłonie!”. Nie porzucaj Boga, obarczając Go odpowiedzialnością za swoje cierpienia. Uwierz, że cierpienia przybliżają cię do Boga i sprawiają, że wzywasz Go zawsze wtedy, gdy jesteś w kłopocie. – Dyskurs z 12.05.1970 r.
Nie czyń innym tego, czego nie chciałbyś, by inni czynili tobie. Ten drugi to tak naprawdę ty. Nawet jeśli ktoś używa wobec ciebie obraźliwych słów, bądź spokojny i uprzejmy; powiedz: “Jestem bardzo zaskoczony, że moje zachowanie sprawiło, że tak myślisz!”. Uśmiechnij się w zamian, nie bierz sobie tego do serca; przypomnij sobie, że nawet Swami nie jest wolny od tych osobliwych istot, które rozkoszują się kłamstwem. Gdy słyszysz obelgi, uśmiechnij się i bądź spokojny. Jest to znak, że robisz znaczące postępy na ścieżce medytacji! Zachowaj zdrowie psychiczne dzięki najwyższemu nieprzywiązaniu. Zachowaj także zdrowie fizyczne, ponieważ dla aspiranta duchowego zły stan zdrowia może być ogromnym problemem, wielką przeszkodą. Ciało nie zniesie ignorowania; jeśli zachoruje, będzie przyciągało twoją uwagę. Ciało to samochód, zmysły to części mechaniczne, a ty musisz go napędzać paliwem sadhany! – Dyskurs z 22.01.1967 r.
Não façam aos outros aquilo que não querem que lhes façam, pois eles são, na verdade, “vocês mesmos”. Ainda que alguém os ofenda, mantenham-se calmos e sejam gentis. Digam: “Estou surpreso de que o meu comportamento lhe tenha causado essa impressão!” Retribuam com um sorriso, não levem isso a sério. Lembrem-se de que nem mesmo Swami está livre desses seres estranhos que se deleitam com falsidades. Sorriam ao ouvir tais insultos e conservem a serenidade. Isso é um sinal de que a sua meditação está progredindo rapidamente! Preservem a sua saúde mental com essa suprema despreocupação. Cuidem também da saúde física, pois problemas de saúde podem ser um grande incômodo, um grande obstáculo para o aspirante espiritual. O corpo se recusará a ser ignorado; ele se imporá à atenção de vocês se for acometido por alguma doença. O corpo é como um carro e os sentidos são as partes mecânicas. Vocês devem mantê-lo em bom funcionamento por meio do combustível representado pela disciplina espiritual. _(Discurso Divino, 22 de janeiro de 1967)_
22 Der beste Weg, die Verwirrungen und Konflikte zu lösen, die den moralischen, ethischen, materiellen, technologischen und spirituellen Fortschritt behindern, besteht darin, dass der Mensch so vollständig lebt, wie er es sollte, und sich zur Höhe des Göttlichen erhebt, das seine Realität ist. Das ist die eine ewige, universelle Lehre. Die Gedanken, die der Intellekt formt, müssen sich als Gefühle im Geist widerspiegeln und von den Händen in die Tat umgesetzt werden. Gedanke, Wort und Tat müssen aufeinander abgestimmt sein. Sie müssen sich gegenseitig erfüllen. Sri Sathya Sai Baba, 24.12.1980
21 Gott allein ist der Guru. Aus Seinem unendlichen Mitgefühl und Seiner Weisheit heraus berät der Guru die Schüler über den segensreichsten Weg. Der shishya (Schüler) folgt ihm aus seiner unendlichen Hingabe heraus und erreicht das Ziel. Arjuna sagte, nachdem er den Rat des Herrn gehört hatte: „Karishye vachanam thava“, „Ich werde nach deinen Worten handeln.“ Ihr müsst Schüler wie er sein. Sri Sathya Sai Baba,24.12.1980
Koji je najsigurniji način za stjecanje Gospodove milosti? Sam Bhagavan nas danas vodi i upućuje na najbolji način da Mu ugodimo.
Ljudi su se specijalizirali za različite načine štovanja Boga, postoji mnoštvo obreda, himni, blagdana, postova, zavjeta i hodočašća. Ali najbolji način štovanja koji će donijeti Božju milost u velikoj mjeri je poštivanje Božjih zapovjedi. Dodvoravanje je jadno štovanje! Stavljanje Boga na veliku udaljenost i slavljenje Njega kao Sveprisutnog, Svemogućeg i Sveznajućeg neće Ga radovati. Razvijte blizinu, bliskost i srodstvo s Bogom. Osvojite Ga poštovanjem, odanošću, poniznošću i čistoćom. Učinite svoje živote jednostavnima, ispunite svakodnevne zadatke ljubavlju i međusobnom suradnjom. Budite tolerantni prema greškama i nedostatcima drugih, promatrajte ih s razumijevanjem i empatijom, budite mirni i bez uzrujanosti u svim uvjetima. Vaši osjećaji će biti nesebični, a vaši osjećaji nježni. Zavist, mržnja i osvetoljubivost ne mogu ući u tvrđavu vašeg uma, gdje milosrđe, dobronamjernost i zahvalnost drže stražu!
Božanski govor, 12. svibnja 1970.
Nikakvo štovanje ili pokora, nikakav zavjet ne mogu se izjednačiti s poštivanjem zapovjedi koja je dana za vaše oslobođenje. (BABA)
Sáí citát dne 20. 12. 2024 Láska je směsicí sladkosti, záře a moudrosti. Soucit je odrazem lásky. Ježíš je ztělesněním soucitu. Se soucitem se díval na chudé a ubohé a pomáhal jim. V těch dobách se lidé v jeruzalémském chrámu chovali k ptákům a zvířatům bez soucitu. Ježíš se snažil těmto krutým praktikám učinit přítrž.
Quel est le moyen le plus sûr de gagner la grâce du Seigneur ? Bhagavan Lui-même nous guide et nous instruit aujourd’hui sur la meilleure façon de lui plaire.
Les gens se sont spécialisés dans diverses méthodes d’adoration de Dieu ; il existe une multitude de rites, de cérémonies, d’hymnes, de fêtes, de jeûnes, de vœux et de pèlerinages ; mais la meilleure forme d’adoration, celle qui apportera la grâce de Dieu dans une large mesure, est d’obéir à Ses commandements. L’adulation est une piètre adoration ! Placer Dieu à une grande distance de vous et Le louer comme Omniscient, Omnipotent et Omniprésent ne Lui plaira pas. Développez la proximité, l’intimité et la parenté avec Dieu. Gagnez-Le par l’obéissance, la loyauté, l’humilité et la pureté. Simplifiez votre vie ; remplissez les tâches quotidiennes d’amour et de coopération mutuelle ; soyez tolérant envers les erreurs et les manquements des autres ; regardez-les avec empathie et compréhension ; soyez calme et sans agitation, dans toutes les conditions. Alors, vous pourrez être heureux et le pays sera heureux. Vos sentiments seront désintéressés et vos émotions, tendres. L’envie, la haine et la vindicte ne peuvent pénétrer dans la forteresse de votre mental, où la miséricorde, la bienveillance et la gratitude montent la garde !
Tiré du Discours Divin du 12 mai 1970.
Aucune adoration, aucune pénitence, aucun serment ne peuvent égaler l’efficacité de l’obéissance, de l’obéissance au commandement donné pour votre libération.
Οι άνθρωποι έχουν εξειδικευτεί σε διάφορους τρόπους λατρείας του Θεού. Υπάρχει μια σειρά από τελετουργίες, ύμνους, γιορτές, νηστείες, όρκους και προσκυνήματα αλλά, η καλύτερη μορφή λατρείας, αυτή που θα έλξει τη χάρη του Θεού χωρίς περιορισμούς, είναι η υπακοή στις εντολές Του. Η κολακεία είναι ευτελής λατρεία! Το να τοποθετείτε τον Θεό σε μεγάλη απόσταση από εσάς και να Τον επαινείτε ως Παντογνώστη, Παντοδύναμο και Πανταχού παρόντα δεν θα Τον ευχαριστήσει. Αναπτύξτε εγγύτητα και συγγένεια με τον Θεό. Κερδίστε Τον με υπακοή, πίστη, ταπεινοφροσύνη και αγνότητα. Κάνετε τη ζωή σας απλή. Εκτελείτε τις καθημερινές σας εργασίες με αγάπη και αμοιβαία συνεργασία. Να είστε ανεκτικοί απέναντι στα λάθη και τις αποτυχίες των άλλων. Κοιτάζετέ τους με ενσυναίσθηση και κατανόηση. Να είστε ήρεμοι και ψύχραιμοι, κάτω από όλες τις συνθήκες. Τότε, μπορείτε να είστε ευτυχισμένοι και η χώρα θα ευημερεί. Τα κίνητρά σας θα είναι ανιδιοτελή και τα συναισθήματά σας τρυφερά. Ο φθόνος, το μίσος και η μνησικακία δεν μπορούν να εισέλθουν στο οχυρό του νου σας, όταν το φρουρούν το έλεος, η καλοσύνη και η ευγνωμοσύνη!
– Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 12 Μαΐου 1970
20 Dicembre 2024 Come scritto a Prasanthi Nilayam oggi Le persone si sono specializzate nell’adorare Dio in modi vari; ci sono una miriade di riti, cerimonie, inni, feste, digiuni, voti e pellegrinaggi ma la forma migliore di adorazione, quella che porta la grazia di Dio in misura maggiore, è l’obbedienza ai Suoi comandi. L’adulazione è una adorazione povera: che mettiate Dio a distanza e ne lodiate l’onniscienza, l’onnipotenza e l’onnipresenza non gli piacerà. Sviluppate la vicinanza, la prossimità e la parentela con Lui, conquistatelo con l’obbedienza, la fedeltà, l’umiltà e la purezza. Rendete la vostra vita semplice, avvolgete i compiti quotidiani con l’amore reciproco e la cooperazione. Siate tolleranti verso gli errori e le mancanze degli altri, guardateli con empatia e comprensione; siate calmi e liberi dall’agitazione in ogni condizione: così potrete essere felici voi e il Paese. I vostri sentimenti saranno altruistici e le emozioni tenere, l’invidia, l’odio e la vendetta non potranno entrare nella roccaforte della vostra mente a cui la misericordia, la benevolenza e la gratitudine sono di guardia.
Discorso Divino del 12 maggio 1970
Nessun culto o penitenza né alcun giuramento possono eguagliare l’efficacia dell’attenersi alla prescrizione data per la vostra liberazione.
Mensaje de la Pizarra de Prashanti Nilayam OM SRI SAI RAM La gente se ha especializado en diversos métodos de adoración a Dios; hay multitud de ritos, ceremonias, himnos, fiestas, ayunos, votos y peregrinaciones; pero, la mejor forma de adoración, la que atraerá la gracia de Dios en amplia medida, es el obedecer los mandamientos de Dios. ¡La adulación es adoración precaria! Poner a Dios a gran distancia de ustedes y alabarle como Omnisciente, Omnipotente y Omnipresente no le dará satisfacción. Desarrollen cercanía, proximidad y parentesco con Dios. Ganen a Dios mediante la obediencia, la lealtad, la humildad y la pureza. Simplifiquen sus vidas; llenen las tareas diarias con amor y cooperación mutua; sean tolerantes con los errores y fallas de los demás; mírenlos con empatía y comprensión; estén tranquilos y sin agitación, bajo cualquier condición. Entonces podrán ser felices y el país será feliz. Sus sentimientos serán desinteresados ??y sus emociones, tiernas. ¡La envidia, el odio y la venganza no pueden entrar en la fortaleza de su mente, donde la misericordia, la benevolencia y la gratitud hacen guardia! – Bhagavan Sri Sathya Sai Baba.(Discurso Divino, 12 de mayo de 1970).
Mensen hebben zich gespecialiseerd in allerlei wijzen van godsverering; er bestaan tal van rituelen, ceremonies, lofliederen, feestdagen, vastentijden, geloftes en pelgrimstochten. Maar de beste vorm van aanbidding, die welke de genade van God rijkelijk doet stromen, is gehoorzaamheid aan de geboden van God. Pluimstrijkerij is armzalige aanbidding. God op grote afstand van je plaatsen en Hem prijzen als de Alwetende, Almachtige en Alomtegenwoordige zal Hem niet behagen. Ontwikkel nabijheid, intimiteit en verwantschap met God. Win Hem door gehoorzaamheid, trouw, nederigheid en zuiverheid. Maak je leven simpel; vervul de dagelijkse taken met liefde en onderlinge samenwerking; wees verdraagzaam ten opzichte van de fouten en tekortkomingen van anderen; bekijk ze met empathie en begrip; blijf onder alle omstandigheden kalm zonder je op te winden. Dan kun je gelukkig zijn en zal het land gelukkig zijn. Je opvattingen en gevoelens zullen onzelfzuchtig en liefderijk zijn. Afgunst, haat en wraakzucht kunnen geen toegang krijgen tot de vesting van je geest waar genade, welwillendheid en dankbaarheid op wacht staan. – Sathya Sai Baba, 12 mei 1970
Geen eredienst, boetedoening of eed kan de doeltreffendheid evenaren van gehoorzaamheid, gehoorzaamheid aan het gebod, gegeven voor je bevrijding. – Baba
Ludzie stali się specjalistami w różnych sposobach oddawania czci Bogu; jest wiele obrzędów, ceremonii, hymnów, świąt, postów ślubów i pielgrzymek, ale najlepszą formą czci, która przyniesie obfitość boskiej łaski, jest posłuszeństwo wobec Jego nakazów. Pochlebstwo jest niewłaściwym oddawaniem czci! Umieszczenie Boga z dala od siebie i wychwalanie Go jako wszechwiedzącego, wszechmocnego i wszechobecnego, nie sprawi Mu radości. Pielęgnuj bliskość i więź z Bogiem. Zjednaj Go sobie dzięki posłuszeństwu, lojalności, pokorze i czystości. Postaraj się, aby twoje życie stało się skromne; codzienne zadania wykonuj z miłością i w duchu wzajemnej współpracy; bądź tolerancyjny wobec błędów i wad innych; patrz na nich z empatią i ze zrozumieniem; bądź spokojny i nieporuszony w każdych okolicznościach. Wówczas ty będziesz szczęśliwy i twój kraj będzie szczęśliwy. Twoja postawa będzie bezinteresowna, a twoje uczucia – pełne miłości. Zazdrość, nienawiść i mściwość nie dostaną się do twierdzy twojego umysłu, której strzegą szlachetność, życzliwość i wdzięczność! – Dyskurs z 12.05.1970 r.
20-12-2007 Невозможно рассматривать Творение и Творца, Природу и Бога как отличающиеся или отдельные друг от друга. Так же как пузырь рождён из воды, находится на воде и исчезает в воде, так и Космос рождён из Абсолюта, существует как часть Абсолюта и снова сливается с Абсолютом. Осознайте Истину, что так же, как пузырь немыслим без воды, Космос немыслим без Бога.
20 Liebe ist eine Verschmelzung von Süße, Glanz und Weisheit. Mitgefühl ist die Widerspiegelung der Liebe. Jesus ist die Verkörperung des Mitgefühls. Er blickte voller Mitgefühl auf die Armen und Elenden und half ihnen. In jenen Tagen pflegten die Menschen im Tempel von Jerusalem Vögel und Tiere ohne Mitgefühl zu behandeln. Jesus versuchte, diesen grausamen Praktiken ein Ende zu setzen. Sri Sathya Sai Baba, 25.12.1993
As pessoas têm se especializado em diversos métodos de adoração a Deus; há uma infinidade de ritos, cerimônias, hinos, festivais, jejuns, votos e peregrinações. Contudo, a mais elevada forma de adoração, a que atrai abundantemente a Graça de Deus, é a obediência aos Seus comandos. A adulação é uma forma pobre de adoração! Colocar Deus a uma grande distância e exaltá-Lo como Onisciente, Onipotente e Onipresente não O agrada. Em vez disso, cultivem proximidade, intimidade e familiaridade com Ele. Conquistem a Sua Graça pela obediência, lealdade, humildade e pureza. Simplifiquem a sua vida; realizem as suas tarefas diárias com amor e espírito de cooperação; sejam tolerantes com os erros e falhas alheias, olhem para os outros com empatia e compreensão. Mantenham a calma e a serenidade em todas as circunstâncias. Assim vocês, e também o seu país, alcançarão a verdadeira felicidade. Os seus sentimentos se tornarão altruístas, e as suas emoções, ternas. Inveja, ódio e vingança não encontrarão guarida na fortaleza da sua mente, onde a misericórdia, a benevolência e a gratidão permanecem de guarda. _(Discurso Divino, 12 de maio de 1970)_
Quel est le but de la méditation ? Comment peut-elle aider chaque aspirant ? Écoutons aujourd’hui la voix aimante et inspirante du Seigneur de l’Amour nous donner des conseils pratiques.
Il existe deux voies menant à l’accomplissement, la prière et la méditation. La prière fait de vous un suppliant aux pieds de Dieu. La méditation incite Dieu à descendre vers vous et vous inspire à vous élever vers Lui. Elle tend à vous rapprocher, et non à placer l’un à un niveau inférieur et l’autre à un niveau supérieur. La prière est la voie royale vers la libération de l’asservissement, bien que la prière vous permette d’obtenir les mêmes fruits. La méditation exige de la concentration, après avoir contrôlé les exigences des sens. Vous devez vous représenter devant votre œil intérieur la Forme que vous choisissez de contempler. Ou bien vous pouvez choisir de méditer sur une flamme, une flamme de lumière droite et stable. Imaginez-la se répandant de tous côtés, devenant de plus en plus grande, enveloppant tout et grandissant en vous, jusqu’à ce qu’il n’y ait plus rien d’autre que la lumière. Dans la gloire de cette Lumière qui enveloppe tout, toute haine et toute envie, qui sont les mauvaises progénitures des ténèbres, disparaîtront. Sachez que la même lumière est en tous. Même celui que vous considériez comme votre pire rival, possède cette même lumière au plus profond de son cœur !
Tiré du Discours Divin du 22 janvier 1967.
La méditation doit être pratiquée comme un moyen de cultiver l’amour pur et désintéressé, en renonçant à tout attachement aux choses du monde.
Υπάρχουν δύο δρόμοι προς την ολοκλήρωση, προσευχή και διαλογισμός (prartana και dhyana). Η προσευχή σας κάνει ικέτες στα πόδια του Θεού. Ο διαλογισμός παρακινεί τον Θεό να κατέβει κοντά σας και σας εμπνέει ώστε να υψωθείτε προς Αυτόν. Τείνει να σας κάνει να ταυτιστείτε, όχι να τοποθετήσετε τον ένα σε χαμηλότερο επίπεδο και τον άλλο σε υψηλότερο. Ο διαλογισμός είναι ο βασιλικός δρόμος για την απελευθέρωση από τη δουλεία, αν και με την προσευχή κερδίζετε τον ίδιο καρπό. Ο διαλογισμός χρειάζεται συγκέντρωση, αφού ελέγξετε τις απαιτήσεις των αισθήσεων. Πρέπει να απεικονίσετε μπροστά στο εσωτερικό σας μάτι τη Μορφή στην οποία επιλέγετε να διαλογιστείτε. Ή, μπορείτε να επιλέξετε να διαλογιστείτε σε μια φλόγα, μια σταθερή ευθεία φλόγα φωτός. Φανταστείτε τη να απλώνεται προς όλες τις κατευθύνσεις, να γίνεται όλο και μεγαλύτερη. Τα αγκαλιάζει όλα και μεγαλώνει εντός σας, μέχρι που δεν υπάρχει τίποτα άλλο εκτός από το φως. Στη δόξα αυτού του Φωτός, που περιβάλλει τα πάντα, κάθε μίσος και φθόνος, που είναι οι κακοί απόγονοι του σκότους, θα εξαφανιστούν. Να ξέρετε ότι το ίδιο φως υπάρχει παντού. Ακόμα κι εκείνος, τον οποίο αντιμετωπίζετε ως τον χειρότερο αντίπαλό σας, έχει το ίδιο φως στα μύχια της καρδιάς του!
– Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 22 Ιανουαρίου 1967
Koja je svrha meditacije? Kako će ona pomoći svakom pokloniku? Danas poslušajmo praktično vodstvo Gospoda ljubavi i Njegov glas pun ljubavi i nadahnuća.
Dva su puta do ispunjenja ‘Prartana i Dhyana (molitva i meditacija)’. Molitva vas čini moliteljem pred Božjim stopalima. Meditacija potiče Boga da siđe k vama i nadahne vas da se uzdignete do Njega. Nastoji vas natjerati da se saberete, a ne da jednog postavi na niži nivo i drugog na viši. Dhyana je kraljevska cesta do oslobođenja od vezanosti, iako i molitva može uroditi istim plodom. Meditacija treba koncentraciju, nakon uspostave kontrole nad prohtjevima osjetila. Pred svojim unutarnjim okom morate vizualizirati Oblik na koji ste odlučili kontemplirati. Ili možete izabrati meditirati na plamen, stabilan, ravan plamen svjetlosti. Zamislite ga kako se širi na sve strane postajući sve veći i veći, obavija sve i raste u vama dok ništa ne ostane osim samog svjetla. U slavi tog sveprožimajućeg Svjetla nestat će sva mržnja i zavist koje su zli potomci tame. Znajte da je isto svjetlo u svima. Čak i netko koga ste tretirali kao svog najgoreg protivnika ima isto svjetlo u svom najdubljem srcu!
Božanski govor, 22. siječnja 1967. Meditaciju treba prakticirati kao način njegovanja čiste i nesebične ljubavi, odricanja od vezanosti za svjetovne stvari. (BABA)
Mensaje de la Pizarra de Prashanti Nilayam OM SRI SAI RAM Existen dos sendas para la realización: ‘Prarthana’ y ‘Dhyana’, la plegaria y la meditación. La plegaria los convierte en suplicantes a los pies de Dios; la meditación provoca que Dios descienda hacia ustedes y los inspire a elevarse hacia Él. Esta tiende a acercarlos, y no coloca a uno en un lugar inferior y al otro en uno superior. Dhyana es el camino real hacia la liberación de la esclavitud, aunque,también con la plegaria alcanzan el mismo fruto. La meditación necesita concentración luego de controlar la demanda de los sentidos. Deben visualizar, ante el ojo interior, la forma de quien eligen para contemplar. O, pueden elegir meditar en una llama, una llama de luz firme y recta. Visualícenla expandiéndose hacia todos lados, volviéndose cada vez más grande; envolviéndolo todo, y creciendo dentro suyo, hasta que no haya nada más que luz. En la gloria de esa luz todo envolvente, el odio y la envidia, que son la mala semilla de la oscuridad, se desvanecerán. Reconozcan que la misma luz está en todos. Incluso en lo más profundo del corazón de quien es su rival más acérrimo. Bhagavan Sri Sathya Sai Baba. (Divino Discurso del 22 de febrero de 1969).
Sáí citát dne 19. 12. 2024 Dech vždy říká Sóham. Cvičíme tak, že s nádechem říkáme Só a s výdechem Ham. Říkejte to v myšlenkách. Má to udržet mysl pevnou a klidnou. Po nějaké době se to stane automatickým. Během dne říkejte Sóham. V noci, během spánku, se zvuk přirozeně změní na Óm.
Er zijn twee wegen naar vervulling: gebed (prartana) en meditatie (dhyana). Gebed maakt je tot een smekeling aan de voeten van God; meditatie brengt God ertoe naar je af te dalen en inspireert jou om naar boven naar Hem te gaan. Het leidt tot een samenkomen; plaatst niet de een op een lager niveau dan de ander. Meditatie is de koninklijke weg naar bevrijding uit gebondenheid, hoewel je door gebed hetzelfde resultaat kunt bereiken. Voor meditatie is concentratie nodig, nadat je de zintuigen onder controle hebt gebracht. Maak je innerlijk een voorstelling van de goddelijke vorm waarop je wilt mediteren. Of je kunt besluiten te mediteren op een vlam, een regelmatige, rechte vlam van licht. Stel je dit licht voor dat zich naar alle kanten verspreidt, steeds groter wordt, alles in je omhult en groeit tot er niets anders meer is dan licht. In de glorie van dat alles omhullende licht zullen haat en afgunst, die kwade voortbrengselen van duisternis, totaal verdwijnen. Weet dat hetzelfde licht in iedereen is. Zelfs degene die je beschouwt als je ergste rivaal heeft datzelfde licht diep in zijn hart. – Sathya Sai Baba, 22 januari 1967
هناك طريقان لتحقيق غاية الكمال، “البراتنا ودهيانا (الصلاة والتأمل)”. الصلاة تجعلك متضرعاً عند أقدام الله؛ أما التأمل فيجعل الإله يدنو إليك ويدفعك لترتقي بنفسك إليه. التأمل يساعد على التقارب بينكما، دون أن يضع أحدكما في مستوى أدنى والآخر في مستوى أعلى. إن دهيانا أي التأمل هو الطريق الملكي للتحرر من قيود العبودية، وإن كان يمكنك تحقيق نفس الثمرة من خلال الصلاة أيضا. التأمل يتطلب التركيز، بعد السيطرة على مغريات الحواس. يجب أن تتخيل أمام عينك الداخلية الصورة التي تختار التأمل فيها. أو يمكنك أن تختار التأمل في لهب شمعة، لهب مضيء ثابت ومستقيم. تخيله ينتشر من كل جانب، ويكبر شيئًا فشيئًا؛ يُحيط بكل شيء وينمو بداخلك، حتى لا يبقى هناك شيء سوى النور. في مجد ذلك النور الشامل، ستختفي كل الكراهية والحسد، وهما أبناء الظلام الشريرين. اعلم أن هذا النور نفسه موجود في الجميع. حتى الشخص الذي كنت تعتبره أسوأ منافسيك، يحمل النور ذاته في أعماق قلبه.
There are two roads to fulfilment, ‘Prartana and Dhyana (Prayer and Meditation)’. Prayer makes you a supplicant at the feet of God; Meditation induces God to come down to you and inspires you to raise yourselves to Him. It tends to make you come together, not place one on a lower level and the other on a higher. Dhyana is the royal road to liberation from bondage, though by prayer too you earn the same fruit. Meditation needs concentration, after controlling the claims of senses. You must picture before your inner eye the Form on which you elect to contemplate. Or, you can elect to meditate on a flame, a steady straight flame of light. Picture it as spreading on all sides, becoming bigger and bigger; enveloping all and growing in you, until there is nothing else except light. In the glory of that all-enveloping Light, all hate and envy, which are the evil progeny of darkness, will vanish. Know that the same light is in all. Even he, whom you were treating as your worst rival, has the selfsame light in his innermost heart! – Divine Discourse, Jan 22, 1967
19 Dicembre 2024 Come scritto a Prasanthi Nilayam oggi Due strade portano all’illuminazione: la preghiera e la meditazione (prartana e dhyana). Con la preghiera siete dei supplicanti ai piedi di Dio, con la meditazione inducete Dio a scendere verso di voi e ispiravi a elevarvi verso di Lui. La meditazione tende a farvi unire, a non porre uno su un piano e l’altro su uno superiore, è la via maestra che conduce alla liberazione dalla schiavitù sebbene con la preghiera si ottenga lo stesso frutto. La meditazione necessita della concentrazione applicata dopo aver controllato le richieste dei sensi. Dovete immaginare la Forma che decidete di contemplare davanti all’occhio interiore, oppure potete scegliere di meditare su una fiamma di luce dritta e costante figurandovi che si diffonda dovunque, che diventi sempre più grande avvolgendo tutto e crescendo in voi fino a quando non ci sia altro che luce. Nella gloria di questa Luce avvolgente, l’odio e l’invidia, che sono la progenie malvagia delle tenebre, svaniranno. Sappiate che la stessa luce è in tutti; persino colui che considerate il vostro peggior rivale ha la stessa luce nel più profondo del cuore.
Discorso Divino del 22 gennaio 1967
La meditazione dovrebbe essere praticata come un mezzo utile a coltivare l’Amore puro e disinteressato rinunciando a tutti gli attaccamenti alle cose del mondo.
Istnieją dwie drogi prowadzące do spełnienia: modlitwa i medytacja (prarthana i dhjana). Modlitwa czyni cię osobą zanoszącą prośby u stóp Boga; medytacja skłania Boga, aby zstąpił do ciebie i inspiruje cię do wzniesienia się do Niego. Prowadzi do wzajemnego zbliżania się, a nie stawia jednego na niższym poziomie, a drugiego na wyższym. Medytacja jest królewskim traktem do wyzwolenia z niewoli, chociaż także dzięki modlitwie można osiągnąć ten sam rezultat. Medytacja wymaga koncentracji po opanowaniu żądań zmysłów. Przed swoim wewnętrznym okiem musisz wizualizować formę, którą postanowiłeś kontemplować. Możesz również wybrać medytację nad płomieniem – stałym, prostym płomieniem światła. Wyobraź sobie, że jego światło rozprzestrzenia się na wszystkie strony, staje się coraz większe, otacza wszystko i rośnie w tobie, dopóki nie będzie już nic oprócz światła. W blasku wszechogarniającego światła zniknie wszelka nienawiść i zazdrość, które są złymi potomkami ciemności. Wiedz, że to samo światło jest we wszystkich. Nawet ktoś, kogo traktowałeś jak swojego najgorszego rywala, w głębi serca ma to samo światło! – Dyskurs z 22.01.1967 r.
19-12-2007 Слово “Вайрагья” дословно означает то, что противоположно раге (привязанности). Вайрагья не означает, что вы должны всё оставить и удалиться в лес. В действительности Вайрагья означает, что вы должны оставаться там, где находитесь, в какой бы жизненной ситуации ни находились, и осознавать тонкую природу вещей, в то же время, отказываясь от мирских желаний. Она означает, что, используя Различение, вам следует знать, что принимать, а что отвергать. Вы должны стремиться распознать Божественность в каждом объекте, который видите, и наслаждаться Ею. Вайрагья не означает простой отказ от вещей. Она заключается в наслаждении без привязанности теми вещами, которыми прежде вы наслаждались с привязанностью. Вот настоящая Вайрагья. Это признак Истинного человеческого существа.
Há dois caminhos para a realização espiritual: a oração e a meditação. A oração os coloca na posição de suplicantes aos Pés de Deus; já a meditação induz o Senhor a vir até vocês e os inspira a se elevarem até Ele. A meditação promove a união entre o ser humano e Deus, sem distinções de nível – um inferior e outro superior. Ela é a estrada régia para a liberação do cativeiro, embora a oração produza o mesmo fruto. A meditação exige concentração, alcançada após o domínio dos sentidos. Visualizem internamente a Forma Divina que escolheram contemplar. Ou então podem optar por meditar em uma chama de luz firme e vertical. Imaginem essa chama se expandindo em todas as direções, tornando-se cada vez maior, envolvendo tudo ao seu redor e crescendo dentro de vocês, até que nada mais exista senão a Luz. Na glória dessa Luz que tudo permeia desaparecerão todo e qualquer ódio e inveja – os filhos malévolos das trevas. Saibam que essa mesma Luz habita em cada ser. Até mesmo aquele que vocês consideravam o seu pior rival tem essa mesmíssima Luz bem no fundo do seu coração! _(Discurso Divino, 22 de janeiro de 1967)_
19 Der Atem sagt immer „Sohum“. Die Übung besteht darin, beim Einatmen „So“ und beim Ausatmen „Hum“ zu sagen. Sprich es in Gedanken. Es ist dazu gedacht, den Geist zu fixieren und ruhig zu halten. Nach einer Weile wird es automatisch. Sage tagsüber „Sohum“. Nachts, während des Schlafs, ändert sich der Klang ganz natürlich zu OM. Sri Sathya Sai Baba, Gespräche mit Sai (Hislop)
Que devons-nous faire pour ressentir la paix et la sécurité dans nos cœurs ? Bhagavan nous donne quelques conseils simples qui nous aideront.
Aujourd’hui, l’homme est privé de gratitude, qui est l’une des qualités les plus essentielles. Il oublie l’aide que les autres lui ont apportée. Tant que l’homme est en vie, il doit être reconnaissant pour l’aide qu’il a reçue des autres. Il y a deux choses que vous devez oublier : l’aide que vous avez apportée aux autres et le mal que les autres vous ont fait. Si vous vous souvenez de l’aide que vous avez apportée, vous attendrez toujours quelque chose en retour. Le souvenir du mal que les autres vous ont fait engendre en vous un sentiment de vengeance. Vous ne devez vous souvenir que de l’aide que vous avez reçue des autres. Celui qui possède ces qualités sacrées est un homme idéal. Dans ce monde éphémère et transitoire, l’homme aspire toujours à la paix et à la sécurité. Mais l’argent, l’éducation, la position d’autorité et le confort physique ne peuvent pas conférer la paix et la sécurité. La paix naît du cœur. L’homme ne peut connaître la paix et la sécurité que lorsque son cœur est rempli d’amour. L’amour est Dieu, l’amour est la nature, l’amour est la vie et l’amour est la vraie valeur humaine. Dépourvu d’amour, l’homme est l’équivalent d’un cadavre. Vous devez mener une vie remplie d’amour. Aimez même le pire de vos ennemis.
Tiré du Discours Divin du 18 mars 1999.
Le Divin s’incarne pour inculquer l’amour à l’humanité et lui enseigner comment l’amour doit être promu et pratiqué. Ce n’est que lorsque cet amour sera développé que l’homme sera libéré de la tristesse et des ennuis.
Σήμερα, ο άνθρωπος στερείται ευγνωμοσύνης, που είναι μια από τις πιο σημαντικές ιδιότητες. Ξεχνάει τη βοήθεια που του προσέφεραν οι άλλοι. Όσο ο άνθρωπος είναι ζωντανός, θα πρέπει να είναι ευγνώμων για τη βοήθεια που έλαβε από τους άλλους. Υπάρχουν δύο πράγματα που πρέπει να ξεχάσετε: τη βοήθεια που έχετε προσφέρει στους άλλους και το κακό που σας έχουν κάνει οι άλλοι. Αν έχετε στον νου σας τη βοήθεια που προσφέρατε, πάντα θα περιμένετε κάτι σε αντάλλαγμα. Η ανάμνηση του κακού που σας έκαναν οι άλλοι δημιουργεί μέσα σας μια επιθυμία εκδίκησης. Θα πρέπει να θυμάστε μόνο τη βοήθεια που λάβατε από άλλους. Αυτός που χαρακτηρίζεται από αυτές τις ιερές ιδιότητες είναι ο ιδανικός άνθρωπος. Σε αυτόν τον εφήμερο και παροδικό κόσμο, ο άνθρωπος επιδιώκει πάντα τη γαλήνη και την ασφάλεια. Αλλά τα χρήματα, η εκπαίδευση, η θέση εξουσίας και οι υλικές ανέσεις δεν μπορούν να προσφέρουν ειρήνη και ασφάλεια. Η ειρήνη πηγάζει από την καρδιά. Ο άνθρωπος μπορεί να βιώσει γαλήνη και ασφάλεια μόνο όταν η καρδιά του είναι γεμάτη αγάπη. Η αγάπη είναι ο Θεός, η αγάπη είναι η Φύση, η αγάπη είναι η ζωή και η αγάπη είναι η αληθινή ανθρώπινη αξία. Χωρίς αγάπη, ο άνθρωπος ισοδυναμεί με πτώμα. Πρέπει να ζήσετε μια ζωή γεμάτη αγάπη. Αγαπήστε ακόμα και τους χειρότερους εχθρούς σας.
– Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 18 Μαρτίου 1999
Što moramo učiniti da bismo iskusili mir i sigurnost u svojim srcima? Bhagavan nam daje nekoliko jednostavnih savjeta koji će nam pomoći.
Danas je čovjek lišen zahvalnosti koja je jedna od najvažnijih osobina. Zaboravlja pomoć koju su mu drugi pružili. Sve dok je živ treba biti zahvalan za pomoć koju je primio od drugih. Postoje dvije stvari koje trebate zaboraviti: pomoć koju ste pružili drugima i povrede koje su vam drugi nanijeli. Ako se sjećate pomoći koju ste pružili uvijek ćete očekivati nešto zauzvrat. Prisjećanje na povrede koju su vam drugi nanijeli u vama budi osjećaj osvete. Onaj koji ima ove svete osobine je idealan čovjek. U ovom kratkom i prolaznom svijetu čovjek uvijek teži miru i sigurnosti. Ali novac, obrazovanje, položaj autoriteta i fizičke ugode ne mogu pružiti mir i sigurnost. Mir izvire iz srca. Čovjek može iskusiti mir i sigurnost samo kad je njegovo srce ispunjeno ljubavlju. Ljubav je Bog, ljubav je život i ljubav je prava ljudska vrijednost. Lišen ljubavi čovjek je jednak lešu. Trebate voditi život ispunjen ljubavlju. Volite čak i svoje najgore neprijatelje.
Božanski govor, 18. ožujka 1999.
Bog se utjelovljuje da bi usadio ljubav u čovječanstvo i podučio kako ljubav treba promicati i prakticirati. Samo kad razvije takvu ljubav, čovjek će biti slobodan od tuge i nevolje. (BABA)
18 Dicembre 2024 Come scritto a Prasanthi Nilayam oggi Oggi l’essere umano è privo della gratitudine che è una delle qualità più essenziali; egli dimentica l’aiuto che gli altri gli hanno dato mentre dovrebbe esserne grato finché vive. Due cose dovete dimenticare: l’aiuto che avete dato agli altri e il male che vi hanno fatto. Il ricordo del male che vi hanno fatto genera in voi un senso di vendetta e, se ricordate l’aiuto che avete dato, vi aspetterete sempre qualcosa in cambio; voi dovreste ricordare soltanto l’aiuto che avete ricevuto. Chi possiede queste qualità sacre è una persona ideale. In questo mondo effimero e transitorio, tutti aspirano sempre alla pace e alla sicurezza ma il denaro, l’istruzione, la posizione di autorità e le comodità non possono procurarle. La pace nasce dal cuore; la pace e la sicurezza si possono sperimentare solamente se il cuore è pieno d’Amore. L’Amore è Dio, l’Amore è la Natura, l’Amore è la vita e l’Amore è il valore umano vero. L’essere umano che non ha l’Amore è simile a un cadavere. Voi dovete condurre una vita piena d’Amore: amate anche il peggiore dei vostri nemici.
Discorso Divino del 18 marzo 1999
Il Divino si incarna per inculcare l’Amore nell’umanità e insegnare come promuoverlo e praticarlo; le persone saranno libere dai dolori e dai problemi quando questo Amore sarà sviluppato.
Sáí citát dne 18. 12. 2024 Svět pro nás existuje jen tehdy, když jsme tam, abychom ho viděli. Pokud jsme slepí, nevidíme ho. Pokud jsme v bezvědomí, neexistuje pro nás. Svět je pro nás takový, jaký ho vidíme. Má pro nás podobu podle našeho úhlu pohledu. Pokud je vaším úhlem pohledu to, že vše je Bůh, pak vše, co vidíme, je Bůh.
De mens heeft tegenwoordig geen dankbaarheid meer, wat toch een van de meest essentiële kwaliteiten is. Hij vergeet de hulp die hem door anderen is verleend. Zolang de mens leeft, moet hij dankbaar zijn voor de hulp die hij van anderen ontving. Er zijn twee dingen die je moet vergeten: de hulp die je aan anderen hebt verleend en het kwaad dat anderen jou hebben gedaan. Als je de hulp die je hebt gegeven onthoudt, zul je altijd iets terugverwachten. De herinnering aan het kwaad dat anderen je hebben gedaan, wekt een gevoel van wraak in je op. Onthoud alleen de hulp die je van anderen hebt gekregen. Iemand met deze gezegende eigenschappen is een ideaal mens. In deze vergankelijke, kortstondige wereld streeft de mens altijd naar vrede en veiligheid. Maar geld, scholing, machtspositie en materieel comfort kunnen geen vrede en veiligheid geven. Vrede komt voort uit het hart. Je kunt alleen vrede en veiligheid ervaren als je hart vol liefde is. Liefde is God, liefde is de natuurlijke aard, liefde is leven en liefde is de echte menselijke waarde. Zonder liefde is de mens een wandelend lijk. Vul je leven met liefde. Heb zelfs je ergste vijand lief. – Sathya Sai Baba, 18 maart 1999
God neemt een menselijke vorm aan om de mensheid te doordringen van liefde en haar te leren hoe liefde moet worden bevorderd en beoefend. Alleen als zulke liefde wordt ontwikkeld zal de mens vrij van zorgen en verdriet zijn. – Baba
Today, man is bereft of gratitude, which is one of the most essential qualities. He forgets the help rendered to him by others. As long as man is alive, he should be grateful for the help he received from others. There are two things you have to forget: the help you have rendered to others and the harm others have done to you. If you remember the help you have rendered, you will always expect something in return. Remembrance of the harm done to you by others generates in you a sense of revenge. You should remember only the help you received from others. The one with these sacred qualities is an ideal man. In this ephemeral and transient world, man always aspires for peace and security. But money, education, position of authority and physical comforts cannot confer peace and security. Peace originates from the heart. Man can experience peace and security only when his heart is filled with love. Love is God, love is Nature, love is life and love is the true human value. Bereft of love, man is equivalent to a corpse. You should lead a life filled with love. Love even the worst of your enemies. – Divine Discourse, Mar 18, 1999
اليوم، ترى الإنسان محروماً من الامتنان، وهو من أكثر الصفات أهمية. فهو ينسى المساعدة التي يقدمها له الآخرون. وطالما كان الإنسان حيًا، ينبغي عليه أن يكون ممتنًا للمساعدة التي تلقاها من الآخرين. هناك أمران يجب أن تنساهما: المساعدة التي قدمتها للآخرين، والأذى الذي لحق بك من الآخرين. إذا تذكرت المساعدة التي قدمتها، ستتوقع دائمًا شيئًا في المقابل. وإن تذكّر الأذى الذي لحق بك من الآخرين يزرع فيك الشعور بالانتقام. ينبغي عليك أن تتذكر فقط المساعدة التي تلقيتها من الآخرين. الشخص الذي يتحلى بهذه الصفات المقدسة هو الإنسان المثالي. في هذا العالم الزائل والعابر، يتطلع الإنسان دائمًا إلى السلام والأمان. ولكن المال، والتعليم، والمناصب، والراحة المادية لا يمكنها أن تمنح السلام والأمان. فالسلام ينبع من القلب. لا يمكن للإنسان أن يختبر السلام والأمان إلا عندما يمتلئ قلبه بالحب. الحب هو الله، الحب هو الطبيعة، الحب هو الحياة، والحب هو القيمة الحقيقية للإنسان. بدون الحب، يكون الإنسان مجرد جثة هامدة. عليك أن تحيا حياة مليئة بالحب. أحبب حتى أسوأ أعدائك.
Mensaje de la Pizarra de Prashanti Nilayam OM SRI SAI RAM En la actualidad, el hombre carece de gratitud, la cual es una de las cualidades más esenciales. Él se olvida de la asistencia que los demás le han conferido. Mientras vive, debe estar agradecido por la ayuda que ha recibido. Existen dos cosas que ustedes deben olvidar: la ayuda que le han dado a los demás, y el daño que los demás les han causado. Si recuerdan la ayuda que han prestado, siempre esperarán algo a cambio. Recordar el daño que los demás les provocaron, les generará un sentimiento de venganza. Ustedes solo deben recordar la asistencia que recibieron de los demás. Quien tiene esta sagrada cualidad es un hombre ideal. En este mundo efímero y transitorio, el hombre siempre debe aspirar a la paz y la seguridad. Pero el dinero, la educación, la posición de autoridad, y las comodidades no pueden otorgarlas. La paz se origina en el corazón. El hombre solo puede experimentar la paz y la seguridad cuando su corazón está lleno de amor. El amor es Dios, el amor es la Naturaleza, el amor es la vida y el amor es el verdadero valor humano. El hombre que carece de amor, es igual a un muerto. Deben llevar una vida llena de amor. Amen, incluso a su peor enemigo. Bhagavan Sri Sathya Sai Baba. (Divino Discurso del 18 de marzo de 1999).
Dzisiaj człowiek nie ma wdzięczności, która jest jedną z najważniejszych cech. Zapomina o pomocy, jaką okazali mu inni. Dopóki żyje, powinien być wdzięczny za pomoc otrzymaną od innych. Musisz zapomnieć o dwóch rzeczach: o pomocy, którą wyświadczyłeś innym i o krzywdzie, którą inni wyrządzili tobie. Jeśli pamiętasz o udzielonej pomocy, zawsze będziesz oczekiwał czegoś w zamian. Pamięć o krzywdzie, jaką uczynili ci inni, wywołuje u ciebie chęć rewanżu. Powinieneś pamiętać jedynie o pomocy otrzymanej od innych. Ten, kto posiada te święte cechy, jest doskonałą istotą ludzką. Na tym nietrwałym i przemijającym świecie człowiek zawsze dąży do pokoju i bezpieczeństwa. Jednak nie zapewnią go pieniądze, wykształcenie, pozycja u władzy i wygody materialne. Pokój wypływa z serca. Człowiek może doświadczać pokoju i bezpieczeństwa wtedy, gdy jego serce jest napełnione miłością. Miłość jest Bogiem, miłość jest przyrodą, miłość jest życiem, miłość jest prawdziwą wartością ludzką. Bez miłości człowiek jest jak martwe ciało. Powinieneś prowadzić życie wypełnione miłością. Kochaj nawet swojego najgorszego wroga. – Dyskurs z 18.03.1999 r.
18-12-2007 Активное участие в общественной деятельности в духе Посвящения и Отречения, восприятие всех действий как Поклонения, а всех людей как Воплощения Всевышнего, являются одним из Лучших видов Духовной практики (Садханы). Ибо не существует места, где Его нет, и не существует объекта, который не являлся бы Божественным. Веды провозглашают, что Всевышний пожелал и стал Всем этим. Поклонение, предпринимаемые паломничества и прочее, всего лишь предполагают завершение. Целью является Осознание Наивысшей Истины, что “Бог и Я – Одно”. Только это может наполнить Сердце непреходящим Блаженством.
Hoje em dia, o ser humano é desprovido de gratidão, uma das qualidades mais essenciais. Esquece-se da ajuda recebida; porém, enquanto viver, deve ser grato por todo auxílio prestado a ele. Há duas coisas que vocês devem esquecer: a ajuda prestada aos outros e o mal que fizeram a vocês. Lembrar-se do auxílio que prestaram fará com que esperem algo em troca, e recordar o mal causado a vocês despertará no seu íntimo um sentimento de vingança. Sendo assim, lembrem-se apenas da ajuda que receberam. Quem possui essas qualidades sagradas é um ser humano ideal. Neste mundo efêmero e transitório, as pessoas sempre almejam paz e segurança. No entanto, dinheiro, educação, posição de autoridade e conforto material não podem conferir tais condições. A paz se origina do coração. Só é possível experimentar paz e segurança quando o coração está cheio de amor. O Amor é Deus, é a Natureza, é vida, é o mais nobre valor humano. Desprovido de amor, o ser humano é como um cadáver. Por conseguinte, levem uma vida repleta de amor. Amem até mesmo o pior dos seus inimigos. _(Discurso Divino, 18 de março de 1999)_
18 Für uns existiert die Welt nur, wenn wir da sind, um sie zu sehen. Wenn wir blind sind, können wir sie nicht sehen. Wenn wir unbewusst sind, existiert sie nicht für uns. Für uns ist die Welt so, wie wir sie sehen. Sie nimmt für uns Gestalt an, je nach unserem Blickwinkel. Wenn dein Standpunkt der ist, dass alles Gott ist, dann ist alles, was wir sehen, auch Gott. Sri Sathya Sai Baba, Gespräche mit Sai (Hislop)
Quelle est la relation entre le Créateur et la Création ? Bhagavan nous éclaire aujourd’hui avec amour afin que nous puissions développer la bonne perspective.
Aujourd’hui, les gens pensent que la spiritualité n’a aucun rapport avec la vie mondaine et vice versa. C’est une grave erreur. La vraie divinité est une combinaison de spiritualité et d’obligations sociales. L’unité nationale et l’harmonie sociale sont fondées sur la spiritualité. C’est le Divin qui relie la spiritualité et l’existence sociale. Le Créateur et Prakriti (la Création ou la nature) sont inextricablement liés l’un à l’autre. Par conséquent, Dieu ne doit pas être considéré comme séparé de la création. Voyez Dieu dans le cosmos. Par exemple, voici un gobelet en argent. Celui qui remarque l’argent dans le gobelet ne pense qu’à la base matérielle et non à la forme du gobelet. Celui qui le voit comme un gobelet ne remarque pas sa base en argent. Seule la personne qui peut reconnaître à la fois l’argent et le gobelet peut reconnaître qu’il s’agit d’un gobelet en argent. De même, sans le Soi Omnipotent, il n’y a pas de création. Aujourd’hui, la plupart des gens ne voient que la création. Très peu reconnaissent que la création est une projection du Créateur. Il est essentiel que chaque être humain comprenne que sans Brahman (l’être Suprême), il ne peut y avoir de cosmos.
Tiré du Discours Divin du 12 février 1991.
Croire en Dieu tout en rejetant le monde est une vision étriquée ! Vous devez renforcer votre foi dans la vérité selon laquelle le monde n’est pas différent de Dieu.
Quelle est la nature de la félicité que nous devons rechercher ? Est-ce celle que nous cherchons à expérimenter maintenant ? Bhagavan nous le rappelle avec amour aujourd’hui.
Aujourd’hui, les gens recherchent l’Ananda (la béatitude). Mais quel genre d’Ananda désirent-ils ? Est-ce une béatitude momentanée ou durable ? La béatitude momentanée peut-elle être comparée à l’Ananda ? L’Ananda est cet état de joie qui dure et qui ne change pas. La joie que l’on éprouve d’instant en instant ne peut être qualifiée que de Santosham – bonheur temporaire. On doit la considérer comme un « some-tosham » (une petite joie). La rechercher est une erreur (dosham). En se complaisant dans le transitoire et le momentané, les hommes se perdent. L’Ananda est la béatitude durable. Le Santosham est le plaisir. Il y a un grand fossé entre les deux. Quand on a faim, on prend des chapatis et on se sent rassasié et heureux. Mais la faim réapparaît au bout de quelques heures. Par conséquent, ce bonheur va et vient comme la naissance et la mort. Ce n’est pas le genre de bonheur que l’homme devrait rechercher. Il doit aspirer à la béatitude qui est éternelle.
Tiré du Discours Divine du 5 novembre 1991.
La vie est infiniment précieuse et elle ne doit pas être gaspillée en mangeant et en dormant. Elle doit être vécue pour réaliser ce qui est Suprême.
17. prosinca 2024. Kako možemo izabrati biti skromni, mudri, puni ljubavi i prevladati razjedinjenost? Bhagavan nas danas vodi s važnim podsjetnikom.
Svima je isto nebo nad glavom, ista zemlja svima nosi noge, isti zrak ulazi svima u pluća! Isti Bog je sve stvorio, sve odgaja i dovodi do kraja ovozemaljskog života. Čemu onda ova nehumana uloga neprijatelja i fanatizma, borbe i svađe? U Giti je Gospod izjavio:“Beejam mam sarva bhutanam – Ja sam sjeme svih bića.“ Stablo je širom rašireno lišće i cvijeće, plodovi i zelenilo. Ono je lepezasti sustav debla, grana i grančica! Sve je to izraslo iz malog sjemena! I svaki plod tog drveta u sebi ima sjeme iste prirode! Isto tako razmišljajte neko vrijeme o veličanstvenom mnoštvu života, svoj njegovoj bogatoj raznolikosti jakih i slabih, plijena i lovaca, uznemirenih i ushićenih, gmizanja, puzanja, letenja, lebdenja, hodanja, visenja, kopanja, ronjenja, plivanja – sva ova bezbrojna raznolikost stvorenih bića proizlazi iz sjemena (beejam, Gospod) i svako od njih opet ima sjeme u svojoj srži! Vizualizirajte ovu imanentnu božanskost; postajete skromni, mudri i puni ljubavi!
Božanski razgovor, 12. svibnja 1970.
Da biste postigli jedinstvo, morate njegovati čistoću. Gdje imate čistoću, spoznat ćete Boga. (BABA)
Koji je odnos između Stvoritelja i kreacije? Bhagavan nas danas s ljubavlju nadahnjuje da bismo mogli izgraditi pravu perspektivu. Danas ljudi misle da duhovnost nema nikakve veze sa svjetovnim životom i obrnuto. To je velika pogreška. Prava božanskost je kombinacija duhovnih i društvenih obaveza. Nacionalno jedinstvo i društveni sklad utemeljeni su na duhovnosti. Božanskost je ono što povezuje duhovno i društveno postojanje. Stvoritelj i prakriti (kreacija ili priroda) su međusobno neraskidivo povezani. Stoga Boga ne smijemo smatrati odvojenim od kreacije. Vidite Boga u svemiru. Na primjer, ovo je čaša napravljena od srebra. Onaj koji vidi srebro u čaši razmišlja samo o materijalnoj osnovi, a ne o obliku čaše. Onaj koji je vidi kao čašu ne primjećuje njenu srebrnu osnovu. Samo osoba koja može prepoznati i srebro i čašu može prepoznati da je to srebrna čaša. Isto tako bez Sveprisnutnog Sebstva nema kreacije. Danas većina ljudi vidi samo kreaciju. Jako malo ih prepoznaje da je kreacija projekcija Stvoritelja. Ključno je da svako ljudsko biće spozna da bez Brahmana (vrhovnog) svemir ne može postoji.
Božanski govor, 12. veljače 1991.
Vjerovati u Boga odbacujući svijet je uskogrudno razmišljanje! Moramo ojačati vjeru u istinu da se svijet ne razlikuje od Boga. (BABA)
The same sky is over everyone’s head; the same earth supports everyone’s feet; the same air enters everyone’s lungs! The same God brought all forth, brings up all and brings about the end of this earthly career. Why then this inhuman role of foe and fanaticism, fight and feud? In the Gita, the Lord has declared, “Beejam mam sarva bhutanam – I am the seed for all beings”. The tree is a broad spread of leaves and flowers, fruits and green. It is a fanned-out system of trunk, branches, and twigs! All have grown out of one single small seed! And, every fruit of that tree has seeds of the same nature inside it! So too, contemplate for a while on the magnificent multitude of life, all its rich variety of strong and weak, prey and hunter, distressed and delighted, creeping, crawling, flying, floating, walking, hanging, burrowing, diving, swimming – all this uncountable variety of created beings come out of the beejam (seed, the Lord) and each of them has in its core, the beejam, again! Visualise this Immanent Divinity; you become humble, wise, and full of love! – Divine Discourse, May 12, 1970.
Today, people think that spirituality has no relation to mundane life and vice versa. This is a big mistake. True Divinity is a combination of spirituality and social obligations. National unity and social harmony are founded upon spirituality. It is the Divine that links spirituality and social existence. The Creator and the Prakriti (Creation or nature) are inextricably associated with each other. Hence, God should not be regarded as separate from the creation. See God in the cosmos. For instance, here is a tumbler made of silver. The one who notices the silver in the tumbler thinks only of the material base and not the form of the tumbler. The one who sees it as a tumbler does not note its silver base. Only the person who can recognise both silver and tumbler can recognise that it is a silver tumbler. Likewise, without the Omni-Self there is no creation. Today, most people see only the creation. Very few recognise that the creation is a projection of the Creator. It is essential that every human being should have the realisation that without the Brahmam (Supreme) there can be no cosmos. – Divine Discourse Feb 12, 1991
الحكمة المكتوبة على لوح مدينة السلام براشانتي نيلايام لهذا اليوم – الثلاثاء ١٧ كانون الأول ٢٠٢٤
السماء نفسها تعلو رؤوس الجميع؛ والأرض نفسها تحمل أقدام الجميع؛ والهواء نفسه يدخل رئات الجميع! نفس الإله خلق الجميع، ويرعى الجميع، ويحدد نهاية هذه الحياة الأرضية. فلماذا إذًا هذا الدور اللاإنساني من العداء والتعصب، والقتال والنزاع؟ أعلن الرب في “الجيتا”: “أنا البذرة الحية لكل الكائنات”. الشجرة هي انتشار واسع من الأوراق والزهور، والثمار والاخضرار. إنها نظام متفرع من الجذع، والفروع، والأغصان، كل هذا نما من بذرة صغيرة واحدة. وكل ثمرة من تلك الشجرة تحتوي بداخلها على بذور من نفس الطبيعة. وبالمثل، تأمل للحظة في هذا التنوع الهائل للحياة، بكل تنوعه الغني من القوي والضعيف، الفريسة والمفترس، المضطرب والسعيد، الزاحف، المتسلق، الطائر، العائم، الماشي، المعلق، ذوي الحوافر، الغاطس، السابح – كل هذا التنوع الذي لا يُحصى من الكائنات المخلوقة خرج من البذرة (الإله الواحد)، وكل منها يحمل في جوهره البذرة نفسها من جديد. تأمل في هذا الإله الحاضر في كل شيء؛ عندها تصبح متواضعًا، حكيمًا، ومليئًا بالمحبة.
الحكمة المكتوبة على لوح مدينة السلام براشانتي نيلايام لهذا اليوم – الإثنين ١٦ كانون الأول ٢٠٢٤
اليوم، يعتقد الناس أن الروحانية لا علاقة لها بالحياة الدنيوية، ولا الحياة الدنيوية لها علاقة بالروحانية. هذا خطأ كبير. الألوهية الحقيقية هي مزيج من الروحانية والالتزامات الاجتماعية. الوحدة الوطنية والانسجام الاجتماعي يقومان على أساس الروحانية. فالألوهية هي التي تربط بين الروحانية والوجود الاجتماعي. الخالق والخلق مرتبطان بشكل لا ينفصم مع بعضهما البعض. ولذلك، لا ينبغي اعتبار الله منفصلًا عن الخليقة. انظر إلى الله في الكون. على سبيل المثال، هناك كوب مصنوع من الفضة. الشخص الذي يلاحظ مادة الفضة في الكوب يفكر فقط في المادة الأساسية ولا ينتبه إلى شكل الكوب. بينما الشخص الذي يراه كوباً فقط لا يلاحظ أساسه من المادة الفضية. فقط الشخص الذي يستطيع أن يدرك كلًا من الفضة والكوب يمكنه أن يفهم أنه كوب فضي. وبالمثل، بدون الذات المطلقة (الذات كلية الوجود) لا وجود للخلق. اليوم، معظم الناس يرون الخلق فقط. القليل منهم يدركون أن الخلق هو انعكاس للخالق. من الضروري أن يدرك كل إنسان أنه بدون البراهمان (الذات العليا) لا يمكن أن يوجد الكون.
Ο ίδιος ουρανός είναι πάνω από το κεφάλι όλων. Στην ίδια γη στηρίζονται τα πόδια όλων. Ο ίδιος αέρας μπαίνει στα πνευμόνια όλων! Ο ίδιος Θεός δημιούργησε τα πάντα, τα μεγαλώνει και τα οδηγεί στο τέλος αυτής της επίγειας σταδιοδρομίας. Γιατί τότε αυτός ο απάνθρωπος ρόλος της εχθρότητας και του φανατισμού, του αγώνα και της διαμάχης; Στην Γκίτα, ο Κύριος έχει δηλώσει: «Είμαι ο σπόρος για όλα τα όντα». Το δέντρο είναι ένα σύμπλεγμα από φύλλα και άνθη και καρπούς. Είναι ένα ανεπτυγμένο σύστημα κορμού, κλαδιών! Όλα έχουν αναπτυχθεί από έναν μόνο μικρό σπόρο! Και, κάθε καρπός αυτού του δέντρου φέρει σπόρους της ίδιας φύσης μέσα του! Επίσης, σκεφτείτε για λίγο την υπέροχη πολλαπλότητα της ζωής, όλη την πλούσια ποικιλία των δυνατών και αδύναμων, των θηραμάτων και των κυνηγών, των δυστυχισμένων και των ευτυχισμένων, αυτών που έρπουν, που πετούν, που κολυμπούν, που περπατούν, που αναρριχώνται, που σκάβουν λαγούμια ή καταδύονται – όλη αυτή η αναρίθμητη ποικιλία των δημιουργημένων όντων αναδύεται από τον σπόρο, τον Θεό, και το καθένα από αυτά φέρει εντός του τον σπόρο και πάλι! Οραματιστείτε αυτή την ενυπάρχουσα Θεότητα και γίνετε ταπεινοί, σοφοί και γεμάτοι αγάπη!
– Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 12 Μαΐου 1970
Σήμερα, οι άνθρωποι πιστεύουν ότι η πνευματικότητα δεν έχει καμία σχέση με την εγκόσμια ζωή και το αντίστροφο. Αυτό είναι μεγάλο λάθος. Η αληθινή Θεϊκότητα είναι ένας συνδυασμός πνευματικότητας και κοινωνικών υποχρεώσεων. Η εθνική ενότητα και η κοινωνική αρμονία θεμελιώνονται στην πνευματικότητα. Είναι το Θείο που συνδέει την πνευματικότητα και την κοινωνική ύπαρξη. Ο Δημιουργός και η Δημιουργία συνδέονται άρρηκτα μεταξύ τους. Επομένως, ο Θεός δεν πρέπει να θεωρείται ξεχωριστός από τη δημιουργία. Δείτε τον Θεό στον κόσμο. Για παράδειγμα, εδώ είναι ένα ποτήρι από ασήμι. Αυτός που παρατηρεί το ασήμι στο ποτήρι σκέφτεται μόνο την υλική βάση και όχι τη μορφή του ποτηριού. Αυτός που το βλέπει σαν ποτήρι δεν παρατηρεί την ασημένια βάση του. Μόνο το άτομο που μπορεί να αναγνωρίσει και το ασήμι και το ποτήρι μπορεί να αντιληφθεί ότι είναι ένα ασημένιο ποτήρι. Ομοίως, χωρίς τον πανταχού παρόντα Εαυτό δεν υπάρχει δημιουργία. Σήμερα, οι περισσότεροι άνθρωποι βλέπουν μόνο τη δημιουργία. Πολύ λίγοι αναγνωρίζουν ότι η δημιουργία είναι προβολή του Δημιουργού. Είναι απαραίτητο κάθε άνθρωπος να συνειδητοποιήσει ότι χωρίς το Υπέρτατο δεν μπορεί να υπάρξει σύμπαν.
– Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1991
Comment pouvons-nous choisir d’être humble, sage, plein d’amour et de surmonter les divisions ? Bhagavan nous guide aujourd’hui avec un rappel important.
Le même ciel est au-dessus de la tête de chacun, la même terre soutient les pieds de chacun, le même air entre dans les poumons de chacun ! Le même Dieu a tout engendré, a tout élevé et a tout amené jusqu’à la fin de cette carrière terrestre. Pourquoi alors ce rôle inhumain d’ennemi et de fanatisme, de combat et de querelle ? Dans la Gita, le Seigneur a déclaré : « Beejam mam sarva bhutanam – Je suis la semence de tous les êtres ». L’arbre est une vaste étendue de feuilles et de fleurs, de fruits et de verdure. C’est un système en éventail de tronc, de branches et de brindilles ! Tout est né d’une seule petite graine ! Et chaque fruit de cet arbre contient des graines de la même nature à l’intérieur ! De même, contemplez un instant la magnifique multitude de la vie, toute sa riche variété de forts et de faibles, de proies et de chasseurs, de personnes en détresse et de personnes en plein ravissement, d’êtres rampants, volants, flottants, marchant, suspendus, fouissant, plongeant, nageant – toute cette innombrable variété d’êtres créés provient de beejam (la semence, le Seigneur) et chacun d’eux a en son cœur, beejam, encore une fois ! Visualisez cette Divinité Immanente ; vous devenez humble, sage et plein d’amour !
Tiré du Discours Divin du 12 mai 1970.
Pour atteindre l’unité, il faut cultiver la pureté. Là où vous avez la pureté, vous réalisez la Divinité.
Hetzelfde luchtruim is boven ieders hoofd; dezelfde aarde draagt ieders voeten; dezelfde lucht komt in ieders longen. Dezelfde God bracht iedereen voort, brengt iedereen groot en brengt deze aardse loopbaan tot een einde. Waarom dan toch deze onmenselijke rol van vijandigheid en fanatisme, strijd en onenigheid? In de Gita heeft de Heer verklaard: ’Ik ben het zaad van alle wezens’ (Bijam mam sarva bhutanam). De boom is een omvangrijke massa bladeren en bloemen, vruchten en groen – een uitwaaierend stelsel van stam, takken en twijgen. Dat alles is uit één enkel zaadje gegroeid. En elke vrucht van die boom heeft dezelfde soort zaden in zich. Sta eens even stil bij de magnifieke veelheid van het leven, al zijn rijke verscheidenheid van sterk en zwak, prooi en jager, angstig en opgetogen, kruipend, sluipend, vliegend, drijvend, lopend, hangend, gravend, duikend, zwemmend – heel deze ontelbare verscheidenheid van geschapen wezens, voortgekomen uit het zaad (bijam, God) en elk ervan heeft weer dat zaad in zich! Maak je een voorstelling van deze immanente goddelijkheid; je wordt dan nederig, wijs en vol liefde. – Sathya Sai Baba, 12 mei 1970
Tegenwoordig denken mensen dat spiritualiteit geen verband houdt met het dagelijks leven en omgekeerd. Dit is een grote fout. Ware goddelijkheid is een combinatie van spiritualiteit en sociale verplichtingen. Nationale eenheid en sociale harmonie zijn gebaseerd op spiritualiteit. God verbindt spiritualiteit en maatschappelijk bestaan. Schepper en schepping zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Je moet God dus niet los van de schepping zien. Zie God in de kosmos. Hier is bijvoorbeeld een beker gemaakt van zilver. Iemand die het zilver in de beker opmerkt, denkt alleen aan de materiële basis en niet aan de vorm van de beker. Iemand die het ding als een beker ziet, let niet op de zilveren grondstof. Alleen degene die in staat is zowel het zilver als de beker op te merken, kan het als een zilveren beker herkennen. Evenzo is er zonder het hoogste Zelf geen schepping. Tegenwoordig hebben de meeste mensen alleen oog voor de schepping. Slechts enkelen erkennen dat de schepping een projectie is van de Schepper. Het is van het grootste belang dat ieder mens gaat beseffen dat er zonder God (Brahman) geen kosmos kan zijn. – Sathya Sai Baba, 12 februari 1991
In God geloven terwijl je de wereld afwijst is een bekrompen zienswijze. We moeten sterk geloof hechten aan de waarheid dat de wereld niet verschillend is van God. – Baba
Sáí citát dne 17. 12. 2024 Nemá smysl se myšlenkám bránit nebo s nimi bojovat. Jsou-li potlačeny, jsou vždy připraveny ve slabé chvilce vyskočit – jako hadi v košíku; uvolní-li se víko nebo je-li odstraněno, hadi vyskočí. Způsob, jak překonat špatné myšlenky a impulsy, je mít myšlenky na službu Pánu, dobrý rozhovor s moudrými lidmi, dobré činy a slova. Tíha dobrých činů a myšlenek pohřbí semena špatných činů a myšlenek.
Sáí citát dne 16. 12. 2024 Je třeba pamatovat na dvě věci: smrt a Boha. A na dvě věci je třeba zapomenout: na všechno zlé, které nám způsobili druzí, a na všechno dobré, které jsme učinili druhým.
Mensaje de la Pizarra de Prashanti Nilayam OM SRI SAI RAM El mismo cielo nos cobija a todos, la misma tierra sostiene los pies de todos; el mismo aire entra en los pulmones de todos. El mismo Dios nos dio a luz, nos hace crecer y también es el causante del fin de esta carrera terrestre. ¿Por qué, entonces, este rol inhumano de enemigo, fanatismo, lucha y contienda? En el Gita, el Señor declara: “Beejam mam sarva bhoothanam”, (“Yo soy la semilla de todos los seres”). El árbol es un amplio despliegue de hoja y flor, fruto y follaje. Es un sistema de tronco y ramas que se expande. ¡Todo ello ha salido de una pequeña semilla! ¡Y, cada fruto del árbol contiene en sí mismo, semillas de la misma naturaleza! Así también, contemplen por un momento la magnificencia de la multiplicidad de la vida, la rica variedad de fuertes y débiles, presas y depredadores, consternados y deleitados, trepadores, reptiles, voladores, flotantes, caminantes, colgantes, excavadores, sumergibles y nadadores. ¡Toda esta variedad incontable de seres creados, han nacido de beejam (el Señor) y cada uno de ellos tiene en su centro nuevamente al beejam, (el Señor)! Visualicen esta Divinidad inmanente; se volverán humildes, sabios y llenos de amor. Bhagavan Sri Sathya Sai Baba. (Divino Discurso del 12 de mayo de 1970).
Mensaje de la Pizarra de Prashanti Nilayam OM SRI SAI RAM Hoy en día, la gente piensa que la espiritualidad no tiene ninguna relación con la vida mundana y viceversa. Este es un gran error. La verdadera divinidad es una combinación de la espiritualidad y las obligaciones sociales. La unidad nacional y la armonía social están cimentadas sobre la espiritualidad. Es la Divinidad la que conecta a la espiritualidad y la existencia social. El Creador y la Prakriti (el Cosmos) están inextricablemente relacionados entre sí. Por consiguiente, Dios no debe considerarse como separado de la creación. Vean a Dios en el cosmos. De hecho, aquí tenemos un tambor hecho de plata. Quien se percata de que es de plata, solo piensa en la base material y no en la forma del tambor. Quien lo ve como un tambor, no nota que es de plata. Solo quien puede reconocer ambas cosas, puede apreciarlo como un tambor de plata. Igualmente, sin el Ser Universal no existe creación. Hoy, la mayoría de la gente ve solo la creación. Muy pocos reconocen que la creación es una proyección del Creador. Es esencial que todos los seres humanos tengan la consciencia de que sin Brahmam ( el Supremo) no puede haber el cosmos. Bhagavan Sri Sathya Sai Baba. (Divino Discurso del 12 de febrero de 1991).
17 Dicembre 2024 Come scritto a Prasanthi Nilayam oggi Sopra la testa di tutti c’è lo stesso cielo, la stessa terra sostiene i piedi di tutti, la stessa aria entra nei polmoni di tutti; il Dio Unico ha generato tutto, fa crescere tutto e porta la fine dell’avventura terrena. Perché allora questo ruolo disumano di nemici, di fanatismo, di lotta e faida? Il Signore ha dichiarato nella Gita: “Io sono il seme di tutti gli esseri” (bijam mam sarva bhutanam). L’albero è una distesa di foglie, fiori, frutti e verde, è un sistema di tronco, rami e ramoscelli che si estende a macchia d’olio; tutti sono cresciuti da un solo seme minuscolo e ogni frutto contiene dei semi della stessa natura. Contemplate per un po’ la moltitudine magnifica della vita, tutta la varietà ricca di forti e deboli, di prede e cacciatori, di angosciati e felici, di striscianti, di volanti, di fluttuanti, di camminanti, di sospesi, di scavatori, di subacquei, di nuotatori: questa varietà innumerevole di esseri creati è uscita dal Seme, (apejam) e ognuno di essi ha di nuovo il Seme nel suo nucleo. Visualizzate questa Divinità Immanente e diventate umili, saggi e pieni d’Amore.
Discorso Divino del 12 maggio 1970
Per raggiungere l’unità, bisogna coltivare la purezza. Dove c’è la purezza, si raggiunge la Divinità.
16 Dicembre 2024 Come scritto a Prasanthi Nilayam oggi Oggi si pensa che la spiritualità non abbia alcuna relazione con la vita mondana e viceversa: questo è un grosso errore. La vera Divinità è una combinazione di spiritualità e obblighi sociali. L’unità nazionale e l’armonia sociale si fondano sulla spiritualità, è il Divino a collegare spiritualità ed esistenza sociale.
Il Creatore e la Prakriti (creazione o natura) sono inestricabilmente associati l’uno all’altra. Pertanto, Dio non dovrebbe essere considerato separato dalla creazione, bisogna vedere Dio nel cosmo. Per esempio, ecco un bicchiere d’argento; chi nota l’argento nel bicchiere pensa solo alla base materiale e non alla forma del bicchiere, chi lo vede come un bicchiere non nota la sua base d’argento. Solo chi è in grado di riconoscere sia l’argento sia il bicchiere può riconoscere che si tratta di un bicchiere d’argento.
Allo stesso modo, senza il Sé onnipresente non c’è creazione. Oggi la maggior parte delle persone vede solo la creazione, pochi riconoscono che la creazione è una proiezione del Creatore: è essenziale che ogni essere umano abbia la consapevolezza che senza il Brahmam (Supremo) non può esistere il cosmo.
Discorso divino 12 febbraio 1991
Credere in Dio rifiutando il mondo è una visione ristretta! Dobbiamo rafforzare la fede nella verità che il mondo non è diverso da Dio.
17-12-2007 В чём смысл “Потолка для желаний”? Люди введены в заблуждение бесконечными желаниями и живут в воображаемом мире. Наиболее важно держать желания под Контролем, установить для них Потолок. Люди тратят слишком много денег. Вместо чрезмерных трат ради собственного удовольствия, человеку следует тратиться на помощь бедным и нуждающимся. В этом смысл программы “Потолок для желаний”. Не совершайте ошибки, думая, что всё, что необходимо, – это давать деньги другим, в то время как вы позволяете множиться своим желаниям. Уменьшите свои желания, так как материальные желания ведут к беспокойной и разрушительной жизни. Желания – это тюрьма. Только ограничивая свои желания человек может быть Освобождён.
16-12-2007 Бамбук оценивают по его плотности и весу. Сахарный тростник ценен из-за своего сока. Ценность человеческого существа основывается на его Интеллекте (буддхи). Чем больше развивается Интеллект, тем лучше становится человек. По мере того, как интеллект приходит в упадок, человек опускается до уровня животного. Человеческая ценность сегодня уменьшилась потому, что он не осознаёт важности Интеллекта и поведения, основанного на правильном Различении. Формы человеческие, а мышление на уровне животного. Человек заслуживает называться “двуногим животным”. Получив человеческую форму, человек должен вести себя Осознанно. Это достигается через Отречение (Тьягу) и Духовное обучение (Йогу).
To samo niebo znajduje się nad głową każdego, ta sama ziemia podtrzymuje stopy wszystkich, to samo powietrze trafia do płuc każdego! Ten sam Bóg wszystko stworzył, wszystko podtrzymuje i wszystkich prowadzi do celu tej ziemskiej podróży. Skąd więc bierze się ta nieludzka rola wroga i fanatyka, skąd walki i waśnie? W Gicie Pan oznajmia: “Jestem nasieniem wszystkich istot (Bidżam mam sarwa bhutanam)”. Rozłożyste drzewo ma wiele liści i kwiatów, owoców i zieleni. To rozbudowany system składający się z pnia, konarów i gałęzi! Wszystko to wyrosło z jednego nasionka! Każdy owoc tego drzewa ma w środku takie same nasiona! Podobnie kontempluj przez chwilę wspaniałą rozmaitość życia, całe bogactwo różnorodności istot silnych i słabych, ofiar i myśliwych, cierpiących i szczęśliwych, pełzających, czołgających się, latających, pływających, chodzących, wiszących, ryjących i nurkujących. To niezliczone bogactwo stworzonych istot wyłoniło się z nasiona, Pana (bidżam), a podstawą każdej z nich także jest nasiono! Rozmyślaj o wszechobecnej boskości; staniesz się pokorny, mądry i pełen miłości! – Dyskurs z 12.05.1970 r.
Dzisiaj ludzie myślą, że duchowość nie ma związku z doczesnym życiem i na odwrót. To wielki błąd. Prawdziwa boskość stanowi połączenie duchowości i obowiązków społecznych. Fundamentami duchowości są jedność narodu i harmonia społeczna. Boskość łączy duchowość i życie społeczne. Stwórca i stworzenie, czyli natura (prakriti) są ze sobą nierozerwalnie związane. Dlatego Boga nie należy traktować jak oddzielnego od stworzenia. Dostrzegaj Boga w kosmosie. Dla przykładu, oto kubek ze srebra. Ten, kto dostrzega srebro w kubku, myśli jedynie o materialnej podstawie, a nie o formie kubka. Ten, kto postrzega go jako kubek, nie zauważa jego srebrnej podstawy. Tylko osoba, która potrafi rozpoznać zarówno srebro, jak i kubek, może dostrzec, że jest to srebrny kubek. Podobnie, bez wszechjaźni nie ma stworzenia. Obecnie większość ludzi widzi wyłącznie stworzenie. Nieliczni rozpoznają, że stworzenie jest projekcją Stwórcy. Ważne jest, aby każdy człowiek uświadomił sobie, że bez najwyższego (brahmana) nie może istnieć kosmos. – Dyskurs z 12.02.1991 r.
17 Es hat keinen Sinn, den Gedanken zu widerstehen oder sie zu bekämpfen. Wenn sie unterdrückt werden, sind sie immer bereit, in schwachen Momenten hervorzuspringen – wie Schlangen in einem Korb; wenn der Deckel sich löst oder entfernt wird, springen die Schlangen hervor. Der Weg, um schlechte Gedanken und Impulse zu überwinden, ist der Gedanke, dem Herrn zu dienen, sind gute Gespräche mit weisen Menschen, gute Taten und Worte. Das Gewicht der guten Taten und Gedanken wird die Saat der schlechten Taten und Gedanken zuschütten. Sri Sathya Sai Baba, Gespräche mit Sai (Hislop)
16 Es gibt zwei Dinge, die man nicht vergessen darf: den Tod und Gott. Und es gibt zwei Dinge, die man vergessen sollte: alles, was andere uns angetan haben, und alles Gute, das wir anderen getan haben. Sri Sathya Sai Baba, Gespräche mit Sai (Hislop)
O mesmo céu se estende sobre a cabeça de todos; a mesma Terra sustenta os pés de todos, e o mesmo ar preenche todos os pulmões! O mesmo Deus criou e mantém a todos e põe fim à sua jornada terrena. Por que, então, esse comportamento desumano, marcado pela inimizade, pelo fanatismo, por lutas e discórdias? No texto sagrado que é a Bhagavad Gita, o Senhor declarou: “Eu sou a semente de todos os seres”. Uma árvore é um amplo conjunto de folhas, flores, frutos e folhagens, um extenso sistema composto de tronco, ramos e galhos, todos gerados a partir de uma única sementinha! E cada fruto da árvore contém, no seu interior, sementes da mesma natureza! Contemplem, por um momento, a magnífica multiplicidade da vida, toda a sua rica variedade de seres fortes e fracos, de presas e predadores, em angústia e em alegria – seres que deslizam, rastejam, voam, flutuam, caminham, pendem, escavam, mergulham, nadam! Toda essa incontável diversidade de seres criados teve origem na semente que é o Senhor, e cada um deles carrega no seu âmago a mesma semente! Visualizem essa Divindade Imanente, e então se tornarão humildes, sábios e cheios de amor! _(Discurso Divino, 12 de maio de 1970)_
Acredita-se, atualmente, que a espiritualidade não tem relação com a vida mundana e vice-versa. Esse é um grande equívoco. A verdadeira divindade consiste em uma combinação de espiritualidade e obrigações sociais. A unidade nacional e a harmonia social se fundamentam na espiritualidade. É o Divino que une a espiritualidade à existência social. O Criador e a Criação, isto é, a Natureza, estão intrinsecamente ligados; portanto, Deus não deve ser visto como separado da Criação. Vejam Deus no Cosmos. Imaginem, por exemplo, um copo de prata. Aquele que percebe apenas a prata só pensa na base material do copo, não na sua forma. Por outro lado, aquele que vê apenas o copo não percebe que ele é feito de prata. Somente quem percebe tanto a prata quanto o copo reconhece que se trata de um copo de prata. Similarmente, sem o Todo, sem o Absoluto, não existe Criação. Hoje em dia, a maioria das pessoas vê apenas a Criação; muito poucas reconhecem que ela é uma projeção do Criador. Mas é essencial que todo ser humano tenha a percepção de que não pode haver Cosmos sem Brahman, ou seja, sem o Supremo. _(Discurso Divino, 12 de fevereiro de 1991)_
Tegenwoordig streven mensen naar ananda (gelukzaligheid). Maar wat voor soort ananda willen ze? Is het kortstondig of blijvend geluk? Kan kortstondig geluk vergeleken worden met ananda? Ananda is een toestand van vreugde die blijvend en onveranderlijk is. De vreugde die van moment tot moment wordt ervaren kan alleen maar santosham – tijdelijk geluk worden genoemd. Zie het als ‘some-tosham’ (een beetje vreugde, Engelse woordspeling). Naar dat geluk streven is een vergissing (dosham). Mensen gaan volledig op in het kortstondige, vergankelijke en verliezen zich daarin. Ananda is blijvend geluk; santosham is genoegen, plezier. Er is een brede kloof tussen de twee. Als iemand honger heeft, neemt hij wat brood en voelt zich dan voldaan en gelukkig. Maar na een paar uur komt de honger weer op. Dus dit geluk komt en gaat, net als geboren worden en doodgaan. Dit is niet het soort geluk waar je naar moet streven. Streef naar de gelukzaligheid die eeuwigdurend is. – Sathya Sai Baba, 5 november 1991
Σήμερα οι άνθρωποι αναζητούν την Ananda (Ευδαιμονία). Αλλά τι είδους Ευδαιμονία θέλουν; Είναι στιγμιαία ή διαρκής ευδαιμονία; Μπορεί η στιγμιαία ευτυχία να ταυτιστεί με την Ευδαιμονία; Η Ananda είναι αυτή η κατάσταση χαράς που είναι διαρκής και αμετάβλητη. Η χαρά που βιώνεται στιγμιαία μπορεί να ονομαστεί μόνο Santosham – προσωρινή ευτυχία. Πρέπει να θεωρείται ως μια μικρή χαρά. Το να την αναζητάτε είναι λάθος. Απολαμβάνοντας το παροδικό και το στιγμιαίο, οι άνθρωποι χάνουν τον εαυτό τους. Η Αnanda είναι διαρκής ευδαιμονία. Η προσωρινή χαρά είναι μια απόλαυση. Υπάρχει ένα μεγάλο χάσμα μεταξύ των δύο. Όταν κάποιος πεινάει, παίρνει λίγο τσαπάτι και νιώθει ικανοποιημένος και χαρούμενος. Όμως η πείνα επανεμφανίζεται μετά από λίγες ώρες. Ως εκ τούτου, αυτή η ευτυχία έρχεται και φεύγει όπως η γέννηση και ο θάνατος. Αυτό δεν είναι το είδος της ευτυχίας που πρέπει να αναζητά ο άνθρωπος. Πρέπει να φιλοδοξεί για την αιώνια Ευδαιμονία.
– Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 5 Νοεμβρίου 1991
Koja je priroda blaženstva kojoj moramo težiti? Je li to ono što sada nastojimo doživjeti? Bhagavan nas danas s ljubavlju podsjeća.
Danas ljudi traže blaženstvo (ananda). Ali koju vrstu blaženstva žele? Prolazno ili trajno blaženstvo? Može li se prolazno blaženstvo izjednačiti s anandom? Ananda je stanje radosti koja je trajno i nepromjenjivo. Radost koja se doživljava od trenutka do trenutka može se zvati samo santosham – prolazna sreća. To je zapravo „sometosham“ (mala radost). Težiti k tome jest dosham (greška). Uživajući u prolaznom i trenutnom, ljudi gube sebe. Ananda je trajno blaženstvo. Santosham je užitak. Između toga dvoga postoji veliki jaz. Kad je netko gladan, pojede nekoliko chapatija i osjeća se zadovoljno i sretno. Ali nakon nekoliko sati ponovo se javlja glad. Dakle, ta sreća dođe i prođe, baš i kao rođenje i smrt. To nije vrsta sreće kojoj bi čovjek trebao težiti. Čovjek mora težiti blaženstvu koje je trajno.
Božanski govor, 5. studenoga 1991.
Život je beskrajno dragocjen i ne bi ga trebali provesti samo u jedenju i spavanju. Trebate živjeti radi spoznaje Vrhovnoga. – BABA
15 Dicembre 2024 Come scritto a Prasanthi Nilayam oggi Oggi, le persone cercano la beatitudine (ananda) ma che tipo di beatitudine vogliono? Momentanea o duratura? La beatitudine momentanea può essere paragonata all’ananda? Ananda è lo stato di gioia duraturo e immutabile. La gioia che si prova di momento in momento può essere definita solamente felicità temporanea (santosham) e deve essere considerata “some-tosham” cioè un po’ di gioia; cercarla è un errore (dosham). Nel gioire di ciò che è transitorio e momentaneo, le persone perdono sé stesse. Ananda è la beatitudine duratura, santosham è il piacere e tra i due c’è un divario notevole. Se uno che ha fame mangia un po’ di chapati, si sente appagato e felice ma la fame ricompare dopo un po’. Quindi, questa felicità non è del tipo che l’essere umano dovrebbe cercare, va e viene come la nascita e la morte; egli deve aspirare alla beatitudine eterna.
Discorso Divino del 5 novembre 1991
La vita è infinitamente preziosa e non deve essere sprecata soltanto mangiando e dormendo: va vissuta per raggiungere il Supremo.
Mensaje de la Pizarra de Prashanti Nilayam OM SRI SAI RAM Actualmente, la gente busca ananda (la felicidad.) Pero, ¿qué clase de “ananda” desean? ¿Es momentánea o duradera? ¿Se puede equiparar la felicidad momentánea con “ananda”? Ananda es el estado de gozo que es perdurable e inmutable. La felicidad que se experimenta de un momento a otro solo puede ser denominada como Santhosham: (felicidad momentánea). Se la debe considerar como: some- thosham, (un poco de alegría). Ir tras ella es un dosham (error). Al disfrutar de lo transitorio y momentáneo, los hombres se pierden. Ananda es felicidad; santhosham es placer. Existe una gran brecha entre ambos. Cuando alguien tiene hambre, come algunos chapatis y se siente satisfecho y feliz. Pero el hambre regresa luego de algunas horas. Por lo tanto, esta felicidad va y viene al igual que el nacimiento y la muerte. Este no es el tipo de felicidad que debe buscar el hombre. Él debe aspirar a la felicidad que es eterna. Bhagavan Sri Sathya Sai Baba. (Divino Discurso del 5 de noviembre de 1991).
Sáí citát dne 15. 12. 2024 Mnozí o sobě tvrdí, že jsou Sáí oddaní. Kolik z nich následuje Sáího poselství? Každý, kdo tvrdí, že je Sáího oddaný, by měl zasvětit svůj život Sáího ideálům. To je pravá oddanost a skutečné pokání. To je charakteristickým znakem lidskosti. Bude se to odrážet v lásce, jež nalezne vyjádření v soucitu, který vytváří skutečnou blaženost (ánandu). Nejlepší vlastností každého člověka je láska.
Hoje em dia, as pessoas buscam felicidade, mas de que tipo? Momentânea ou duradoura? Pode-se comparar a felicidade passageira à verdadeira ananda, que é um estado de bem-aventurança permanente e imutável? A alegria vivida a cada instante só pode ser descrita como santosham – felicidade temporária. É uma pequena dose de alegria. Buscá-la é um erro. Ao se deleitarem no transitório e no efêmero, os seres humanos se perdem. Ananda é a bem-aventurança duradoura. Santosham é o prazer. Há um grande abismo entre os dois. Quando alguém tem fome, come um pedaço de pão e se sente satisfeito e feliz. No entanto, a fome reaparece depois de algumas horas. Portanto, essa felicidade é passageira, assim como a vida e a morte. Esse não é o tipo de felicidade que o ser humano deveria buscar. Deve-se aspirar à bem-aventurança eterna. _(Discurso Divino, 5 de novembro de 1991)_
Saibhakta Brasil 
Você precisa fazer login para comentar.