Η Φύση δεν είναι απλώς μια ενσάρκωση των πέντε στοιχείων, ούτε είναι μια ενσάρκωση των πέντε αρχών της ζωής, των πέντε περιβλημάτων, ή των πέντε αισθήσεων. Η Φύση είναι η ίδια η ενσάρκωση του Θείου. Ο άνθρωπος καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να προσελκύσει και να ελέγξει αυτήν την όμορφη Φύση. Ο Πλάτωνας περιέγραψε και δίδαξε ότι η Φύση είναι Αλήθεια, Καλοσύνη και Ομορφιά. Ωστόσο, από πού προήλθε αυτή η ομορφιά και η καλαισθησία; Ο Θεός είναι Ομορφιά! Επομένως, η Φύση είναι επίσης όμορφη. Άρα, η μορφή του Θεού είναι αυτή που αντικατοπτρίζεται στη Φύση. Προσπαθώντας να αποκτήσει  αυτή τη Φύση χωρίς την άδεια του Θεού, ο άνθρωπος βιώνει αποτυχία και δυσκολίες, που οδηγούν σε προβλήματα, εμπόδια και θλίψεις. Αυτή η αλήθεια διατυπώνεται στη Ραμάγιανα. Ξεχνώντας τον Ράμα, που είναι ο Θεός, λατρεύοντας τη Φύση, ο Ράβανα προσπάθησε να αποκτήσει τη Σίτα, που είναι η προσωποποίηση της Φύσης. Ποιος μπορεί να ελπίζει να κερδίσει τη Φύση, η οποία είναι ιδιοκτησία του Θεού; Είναι μια επίδειξη άγνοιας να ονειρεύεται κανείς να κερδίσει τη Φύση. Ποια ήταν η κατάληξη του Ράβανα στο τέλος; Έγινε η αιτία της καταστροφής της οικογένειάς του, των αδελφών του, των γιων του και του ίδιου του βασιλείου. Επομένως, πριν αποκτήσει κανείς τη Φύση, πρέπει να εξασφαλίσει τη Χάρη του Θεού.

 

– Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 28 Μαΐου 1996