Υπάρχουν δύο αιτίες για την έλευση κάθε Αβατάρ: οι προσευχές των πιστών και οι θηριωδίες των μοχθηρών ανθρώπων. Ο συνδυασμός αυτών των δύο είναι απαραίτητος για έναν Αβατάρ. Ορίστε ένα μικρό παράδειγμα. Ο Πραχλάντα  είχε το όνομα του Θεού στον νου του αδιάκοπα. Ήταν ένα άτομο που είχε αφοσίωση στον Θεό. Αλλά ο Χιρανιακασίπου, ο πατέρας του, μισούσε τον Θεό. Η αγάπη του Πραχλάντα και το μίσος του Χιρανιακασίπου συνδυάστηκαν για να οδηγήσουν στον Αβατάρ Ναρασίμχα. Το καλό και το κακό έπρεπε να έρθουν μαζί. Όσο ο Πραχλάντα έψαλλε «Ομ Ναμό Ναραγιανάγια», ο Κύριος τον προστάτευε. Γιατί και σε ποιες καταστάσεις προστατευόταν; Όταν δεν μπορούσε να αντέξει τις θηριωδίες του πατέρα του, υπήρχε πάντοτε προστασία. Έτσι, η ταλαιπωρία που προκάλεσε ο ίδιος ο πατέρας του έγινε η προστασία που δόθηκε στον Πραχλάντα! Το μίσος του Χιράνια κατέστησε δυνατό το να αποκτήσει ο Πραχλάντα εγγύτητα με τον Κύριο. Αυτοί οι δύο παράγοντες πρέπει να είναι παρόντες για την έλευση κάθε Αβατάρ: η κακία και η αφοσίωση. Με αυτόν τον τρόπο, σε θέματα που αφορούν το Θείο, υπάρχουν πολλά μη προφανή μυστικά.

 

– Μπάμπα, από τα Summer Showers, 21 Μαΐου 1995