Ο στόχος της ζωής πρέπει να είναι η πραγμάτωση της ενότητας του εαυτού με τον Υπέρτατο Εαυτό. Γιατί ποιον άλλο λόγο να πάρει ο εαυτός αυτή την ανθρώπινη μορφή; Εάν ο στόχος ήταν απλώς «η ζωή» ή ακόμα και «η ευτυχισμένη ζωή», ο εαυτός θα μπορούσε να είχε τη μορφή πουλιών ή θηρίων. Το ίδιο το γεγονός ότι ο άνθρωπος είναι προικισμένος με μνήμη, νου, ευφυΐα, ικανότητα διάκρισης να προβλέπει το μέλλον, επιθυμία να αποσπαστεί από τις αισθήσεις κ.λπ., είναι ένδειξη ότι είναι προορισμένος για κάποιον ανώτερο σκοπό. Παρά ταύτα, αν ο άνθρωπος ποθεί έναν υποδεέστερο προορισμό, αμαρτάνει. Αλλά εκείνος που επιμένει, παρά τους πειρασμούς και τα εμπόδια, στο μονοπάτι που οδηγεί στην ολοκλήρωση και την αυτοπραγμάτωση, είναι Γκόπι, γιατί οι Γκόπις (οι αφοσιωμένες βοσκοπούλες) του Μπριντάβαν ήταν τα πιο εμπνευσμένα παραδείγματα τέτοιων ψυχών. Η πιο αποτελεσματική πειθαρχία που μπορεί να υιοθετήσει ο άνθρωπος για να πετύχει αυτόν τον υψηλό στόχο, είναι ο έλεγχος και η κυριαρχία επί των πέντε αισθήσεων, η αποφυγή των λαθών και των κακών που τα μάτια, τα αυτιά, η γλώσσα, ο νους και τα χέρια έχουν την τάση να διαπράξουν.



– Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 20 Μαρτίου 1977