Ο νους, από μόνος του, κινείται μόνο προς το σωστό και το αγνό, αλλά οι αισθήσεις και ο εξωτερικός κόσμος τον τραβούν προς το λάθος και το μιαρό. Το λευκό ύφασμα λερώνεται, και όταν αφαιρεθεί η βρωμιά, ανακτά τη λευκότητά του. Σημειώστε όλα τα πράγματα για τα οποία έχετε κλάψει μέχρι τώρα. Θα διαπιστώσετε ότι έχετε λαχταρήσει μόνο για ασήμαντα πράγματα, για προσωρινές διακρίσεις, για φευγαλέα φήμη. Πρέπει να κλαίτε μόνο για τον Θεό, για τη δική σας κάθαρση και ολοκλήρωση. Θα πρέπει να κλάψετε, θρηνώντας για τις έξι κόμπρες που έχουν καταφύγει στον νου σας, δηλητηριάζοντάς τον με το φαρμάκι τους: λαγνεία, θυμός, απληστία, προσκόλληση, αλαζονεία και κακία. Ησυχάστε τες, όπως κάνει ο γητευτής φιδιών με το φλάουτό του. Η μελωδία που μπορεί να τις δαμάσει είναι το να τραγουδούν δυνατά το Όνομα του Θεού. Και όταν είναι πολύ μαγεμένες για να κινηθούν και να βλάψουν, πιάστε τες από το λαιμό και βγάλτε τους κυνόδοντές τους όπως κάνει ο γητευτής. Στη συνέχεια, μπορεί να γίνουν τα παιχνίδια σας. Μπορείτε να τις χειριστείτε όπως θέλετε. Όταν τις εξουδετερώσετε, θα μείνετε ατάραχοι. Δεν θα σας επηρεάζει η τιμή ή η ατίμωση, το κέρδος ή η απώλεια, η χαρά ή η θλίψη!



– Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 26 Μαρτίου 1968