13.01.2025 r.

MYŚL DNIA

Niewielu ludzi rozumie prawdziwe znaczenie świąt, takich jak Śankranti. Z powodu fizycznych przyjemności człowiek nie może osiągnąć trwałej błogości. Musi odkryć, że źródło błogości znajduje się w nim samym. Śankranti umożliwia człowiekowi to odkrycie, tak jak ktoś, kto nosi okulary na czole, szuka ich wszędzie i, ku swojej radości, odkrywa, że były z nim przez cały czas. Boskość nie jest gdzieś indziej. Boskość jest w twoim sercu. Dlatego człowiek, który poszukuje boskości w swoim sercu, zbawia samego siebie. Później osiąga wyzwolenie. Wszystkie zewnętrzne ćwiczenia duchowe mają chwilową wartość. Należy je uwewnętrzniać, aby doświadczać trwałej błogości. Wszystkie ćwiczenia umysłu także pozostawiają serce niewzruszonym. Wśród dziewięciu ścieżek oddania, począwszy od słuchania tego, co święte, a skończywszy na całkowitym poddaniu się (atmaniwedanam), ostatnia ścieżka jest najważniejsza. Po całkowitym poddaniu się nie trzeba podejmować żadnego innego wysiłku. Śankranti wzywa do całkowitego poddania! – Dyskurs z 15.01.1996 r.

-BABA